Sharon - David Bromberg

I was at this carnival, just a few years ago

No big deal, ferris wheel, the same ol' stuff you know

And I wandered around the grounds until I found this little tent

Man outside made a speech, and this is how it went

«She walks, she talks, she crawls on her belly like a reptile»

It was the same ol' line, except for one part

He said «It don’t cost no money, you gotta pay with your heart.»

‍‍ Oh, Sharon, what do you do to these men?

You know the same rowdy crowd that was here last night is back again

‍ Well I went inside, I looked around for a seat

The the lights went low, and the drums played a beat

Then this girl came out dressed in a scarf and a sneeze

She did a little dance that made me weak in the knees

She danced just like her back had no bone

While the band played a tune they called the «Main Street Moan»

She smiled a smile the whole world could see

And then She turned around, and looked staraight at me

I must’ve jumped at least six feet in the air

And when I come down, that girl wasn’t there

‍ Oh, Sharon, what do you do to these men?

You know the same rowdy crowd that was here last night is back again

‍ Then out come this dude with curly, red hair

He had a big bushy beard and he was built like a bear

He said, «You stop yer shoutin,' there’s no more to the show

If you wanna breathe right, y’all better go.»

Well I didn’t hang around, I headed straight for the door

But on my way out, I heard that big bear roar

‍ Oh, Sharon, what do you do to these men?

You know the same rowdy crowd that was here last night is back again

‍ Every time that that show played, I was right there

I stayed out off reach of that mean, red bear

And it was just like the man said in his speech at the start

When that carnie left town it took a piece of my heart

And I still get a funny feeling deep down in my bone

Every time I hear a band play that «Main Street Moan»

‍ Oh, Sharon, what do you do to these men?

You know the same rowdy crowd that was here last night is back again

‍ Oh, Sharon, what do you do to these me?

You know the same rowdy crowd that was here last night is back again

Ik was op dit carnaval, een paar jaar geleden

Geen probleem, reuzenrad, dezelfde oude dingen die je kent

En ik dwaalde over het terrein totdat ik deze kleine tent vond

Man buiten hield een toespraak, en dit is hoe het ging

«Ze loopt, ze praat, ze kruipt op haar buik als een reptiel»

Het was dezelfde oude regel, behalve één deel

Hij zei: "Het kost geen geld, je moet met je hart betalen."

‍‍ Oh, Sharon, wat doe je met deze mannen?

Weet je, hetzelfde luidruchtige publiek dat hier gisteravond was, is weer terug

‍ Nou, ik ging naar binnen, ik keek om me heen voor een stoel

De lichten gingen uit en de drums speelden een beat

Toen kwam dit meisje gekleed in een sjaal en een niesbui

Ze deed een dansje waardoor ik zwak werd in de knieën

Ze danste alsof haar rug geen bot had

Terwijl de band een deuntje speelde, noemden ze de «Main Street Moan»

Ze glimlachte met een glimlach die de hele wereld kon zien

En toen draaide ze zich om en keek me recht aan

Ik moet minstens zes voet in de lucht zijn gesprongen

En toen ik naar beneden kwam, was dat meisje er niet

‍ Oh, Sharon, wat doe je met deze mannen?

Weet je, hetzelfde luidruchtige publiek dat hier gisteravond was, is weer terug

‍ Dan komt deze gast naar buiten met krullend, rood haar

Hij had een grote borstelige baard en hij was gebouwd als een beer

Hij zei: "Hou op met schreeuwen, er is niets meer aan de show"

Als je goed wilt ademen, kun je maar beter gaan.»

Nou, ik bleef niet rondhangen, ik ging recht op de deur af

Maar op weg naar buiten hoorde ik die grote beer brullen

‍ Oh, Sharon, wat doe je met deze mannen?

Weet je, hetzelfde luidruchtige publiek dat hier gisteravond was, is weer terug

‍ Elke keer dat die show speelde, was ik erbij

Ik bleef buiten het bereik van die gemene, rode beer

En het was precies zoals de man zei in zijn toespraak aan het begin

Toen die carnie de stad verliet, kostte het me een stuk van mijn hart

En ik krijg nog steeds een grappig gevoel diep in mijn botten

Elke keer als ik een band hoor spelen die «Main Street Moan»

‍ Oh, Sharon, wat doe je met deze mannen?

Weet je, hetzelfde luidruchtige publiek dat hier gisteravond was, is weer terug

‍ Oh, Sharon, wat doe je met deze mij?

Weet je, hetzelfde luidruchtige publiek dat hier gisteravond was, is weer terug