Rough Rider - David Allan Coe

Well, I drank down the dust, with a bourbon straight-up, another hot rodeo day

When she sat down beside me, all painted and pretty, a girl of the night you

might say

With cool blue eyes and a shanty-town smile, and Lucy, there’s fresh morning dew

She said, you’re a sad one, and no doubt a bad one, oh, I know a lot about you

You are another rough rider, you like your bourbon straight-up, the horses you

ride, are the wild killing kind, and good love just ain’t enough

Cause there ain’t no woman can hold you, to tame the wild in your soul,

and drive out that twister that’s driving you mister, crazy and out of control

Well, we went for the night-time, cause morning was coming and I said,

I will love you tonight

Then deep in the shadows, where I never traveled, the wild thing inside of me

died

I woke looking into those cool blue eyes, and I said, «let me stay here with

you?»

Cause you can control, the wild in my soul, like no other women can do

And she said, You are another rough rider, you like your bourbon straight-up,

the horses you ride, are the wild killing kind, and good love just ain’t

enough

Cause there ain’t no woman can hold you, tame the wild in your soul,

and drive out that twister that’s driving you mister, crazy and out of control

You are another rough rider, you like your bourbon straight-up

Nou, ik dronk het stof leeg, met een bourbon rechtop, weer een hete rodeo-dag

Toen ze naast me ging zitten, helemaal geschilderd en mooi, een meisje van de nacht dat jij

zegt misschien

Met koele blauwe ogen en een sloppenwijkglimlach, en Lucy, er is verse ochtenddauw

Ze zei, je bent een trieste, en ongetwijfeld een slechte, oh, ik weet veel over je

Je bent een andere ruige ruiter, je houdt van je bourbon, de paarden die je bent

rijden, zijn de wilde moordende soorten, en goede liefde is gewoon niet genoeg

Want er is geen vrouw die je kan vasthouden, om de wildernis in je ziel te temmen,

en verdrijf die twister die je meneer, gek en uit de hand drijft

Nou, we gingen voor de nacht, want de ochtend kwam eraan en ik zei:

Ik zal van je houden vanavond

Dan diep in de schaduw, waar ik nooit heb gereisd, het wilde ding in mij

ging dood

Ik werd wakker terwijl ik in die koele blauwe ogen keek, en ik zei: "Laat me hier blijven met"

jij?"

Omdat jij het wild in mijn ziel kunt beheersen, zoals geen andere vrouw dat kan

En ze zei: je bent een andere ruige ruiter, je houdt van je bourbon rechtop,

de paarden die je berijdt, zijn van het wilde moordende soort, en goede liefde is dat gewoon niet

genoeg

Want er is geen vrouw die je kan vasthouden, de wildernis in je ziel kan temmen,

en verdrijf die twister die je meneer, gek en uit de hand drijft

Je bent een andere ruige rijder, je houdt van je bourbon rechtop