Thanks for the Memory - Dave Van Ronk

Thanks for the memory

Of things I can’t forget, journeys on a jet

Our wondrous week in Martinique and Vegas and roulette

How lucky I was

And thanks for the memory

Of summers by the sea, dawn in Waikiki

We had a pad in London, but we didn’t stop for tea

How cozy it was

Now since our breakup, I wake up

Alone on a gray morning-after

I long for the sound of your laughter

And then I see the laugh’s on me

But thanks for the memory

Of every touch and thrill;

I’ve been through the mill

I’ve lived a lot and learned a lot;

you loved me not and still

I miss you so much

Thanks for the memory

Of how we used to jog even in a fog

That barbecue in Malibu away from all the smog

How rainy it was

Thanks for the memory

Of letters I destroyed, books that we enjoyed

Tonight, the way things look, I need a book by Sigmund Freud

How brainy he was

Gone are those evenings on Broadway

Together we’d go to a great show

But now I begin with the Late Show

And wish that you were watching too

I know it’s a fallacy

That grown men never cry;

baby, that’s a lie

We had our bed of roses, but forgot that roses die

And thank you so much

Bedankt voor de herinnering

Van dingen die ik niet kan vergeten, reizen met een jet

Onze wonderlijke week in Martinique en Vegas en roulette

Wat een geluk had ik

En bedankt voor de herinnering

Van zomers aan zee, dageraad in Waikiki

We hadden een pad in Londen, maar we stopten niet voor thee

Hoe gezellig was het

Sinds onze breuk word ik wakker

Alleen op een grijze morning-after

Ik verlang naar het geluid van je lach

En dan zie ik dat ik moet lachen

Maar bedankt voor de herinnering

Van elke aanraking en sensatie;

Ik ben door de molen geweest

Ik heb veel geleefd en veel geleerd;

je hield niet van me en nog steeds

Ik mis je heel erg

Bedankt voor de herinnering

Van hoe we joggen, zelfs in de mist

Die barbecue in Malibu weg van alle smog

Hoe regenachtig het was

Bedankt voor de herinnering

Van brieven die ik vernietigde, boeken waar we van genoten

Zoals het er vanavond uitziet, heb ik een boek nodig van Sigmund Freud

Wat was hij slim

Voorbij zijn die avonden op Broadway

Samen zouden we naar een geweldige show gaan

Maar nu begin ik met de Late Show

En wou dat jij ook keek

Ik weet dat het een denkfout is

Dat volwassen mannen nooit huilen;

schat, dat is een leugen

We hadden ons bed van rozen, maar vergaten dat rozen sterven

En heel erg bedankt