Poste - Danti, MasterMaind

Avevo in testa un cerchio, diviso fra me e te

A metà, in parti uguali come un Thao

Ma tu avevi in testa un altro, e quel cerchio lo hai diviso in 3 come la

Mercedes

E allora io ti dico ciao!

Mi avevi detto che partivi per 6 mesi per una vacanza studio

Io ti ho detto che ti avrei aspettato, sai che sono sempre chiuso in studio

Ma quando sei partita, non ti ho più sentita, sei sparita come i maghi

Pensavo dopo un po' di ritrovarti come quando perdo le chiavi

Tu non sai nemmeno quante quante volte (eeh)

Ti ho scritto senza avere mai tue risposte

E poi ho creduto che tu, tu, tu no, non mi volessi più, più, più

E invece dici è stata colpa delle poste (eheheh)

Ma allora dimmi come stai?

Quando, e se ti rivedrò

Perché so che tu non lo sai, ma a me non è passata mai

È tutta colpa delle poste!

(delle poste, delle poste)

È tutta colpa delle poste!

(delle poste, delle poste)

È tutta colpa tua!

Mi avevi detto che partivi, che tornavi, che era una vacanza studio

Io come uno scemo ci ho creduto, fra me e te son sempre quello stupido

A entrambi riesce bene far promesse ma a cambiare idea siamo più bravi

Ti avevo detto dai ritorna a casa, invece poi ho cambiato le chiavi

Tu non sai nemmeno quante quante volte (eeh)

Ti ho scritto senza avere mai tue risposte

E poi ho creduto che tu, tu, tu no, non mi volessi più, più, più

E invece dici è stata colpa delle poste (eheheh)

Ma allora dimmi come stai?

Quando, e se ti rivedrò

Perché so che tu non lo sai, ma a me non è passata mai

È tutta colpa delle poste!

(delle poste, delle poste)

È tutta colpa delle poste!

(delle poste, delle poste)

È tutta colpa tua!

Ik had een cirkel in mijn hoofd, verdeeld tussen jou en mij

In de helft, in gelijke delen als een Thao

Maar je had er nog een in je hoofd, en je verdeelde die cirkel in 3 zoals de

Mercedes

Dus ik zeg hallo tegen je!

Je vertelde me dat je voor 6 maanden op studievakantie ging

Ik zei toch dat ik op je zou wachten, je weet dat ik altijd opgesloten zit in de studio

Maar toen je wegging hoorde ik je niet meer, je verdween als tovenaars

Ik dacht na een tijdje dat ik je zou vinden als ik de sleutels verlies

Je weet niet eens hoe vaak (eeh)

Ik heb je geschreven zonder ooit je antwoorden te krijgen

En toen geloofde ik dat jij, jij, jij nee, je wilde me niet meer, meer, meer

En in plaats daarvan zeg je dat het de schuld van het postkantoor was (ehheh)

Maar vertel me dan hoe het met je gaat?

Wanneer en of ik je weer zal zien

Omdat ik weet dat je het niet weet, maar het is mij nooit overkomen

Het is allemaal de schuld van het postkantoor!

(postkantoor, postkantoor)

Het is allemaal de schuld van het postkantoor!

(postkantoor, postkantoor)

Het is allemaal jouw schuld!

Je vertelde me dat je wegging, dat je terugkwam, dat het een studievakantie was

Als een dwaas geloofde ik het, tussen jou en mij ben ik altijd de dwaas

We doen er allebei goed aan om beloftes te doen, maar we zijn beter in het van gedachten veranderen

Ik zei je kom op, kom naar huis, maar toen veranderde ik de sleutels

Je weet niet eens hoe vaak (eeh)

Ik heb je geschreven zonder ooit je antwoorden te krijgen

En toen geloofde ik dat jij, jij, jij nee, je wilde me niet meer, meer, meer

En in plaats daarvan zeg je dat het de schuld van het postkantoor was (ehheh)

Maar vertel me dan hoe het met je gaat?

Wanneer en of ik je weer zal zien

Omdat ik weet dat je het niet weet, maar het is mij nooit overkomen

Het is allemaal de schuld van het postkantoor!

(postkantoor, postkantoor)

Het is allemaal de schuld van het postkantoor!

(postkantoor, postkantoor)

Het is allemaal jouw schuld!