Un enfant - Dalida

Un enfant aurait peut-être

Pu nous sauver, nous permettre

De ne pas déjà connaître

Le jour de l’adieu

Un enfant aurait sans doute

Empêcher cette déroute

Eviter que notre route

Se divise en deux

A cette seconde

Où nos joies s’effondrent

Je crois connaître loin de toi la fin du monde

Je sais bien que désormais

Je ne pourrai oublier

Un jour l’enfant

Que nous n’aurons jamais

Un enfant aurait peut-être

Pu nous sauver nous permettre

De ne pas déjà connaître

Le jour de l’adieu

Dans son tout premier sourire

Il aurait su nous traduire

Avec lui nous allions vivre

Les yeux dans les yeux

A cette seconde

Où nos joies s’effondrent

Je crois connaître loin de toi la fin du monde

Je sais bien que désormais

Je ne pourrai oublier

Un jour l’enfant

Que nous n’aurons jamais

Malgré notre amour en ruine

Mon plus cher desir s’obstine

Cet enfant, je l’imagine

Il me sourit toujours

Il me sourit toujours

Een kind zou kunnen hebben

Zou ons kunnen redden, ons in staat stellen

Van het niet al weten

De dag van afscheid

Een kind zou ongetwijfeld hebben

Voorkom deze route

Vermijd dat onze weg

Splitst in twee

op deze tweede

Waar onze vreugde afbrokkelt

Ik denk dat ik ver van jou het einde van de wereld ken

dat weet ik nu

ik kan het niet vergeten

Op een dag het kind

die we nooit zullen hebben

Een kind zou kunnen hebben

Kan ons het geld besparen

Van het niet al weten

De dag van afscheid

In haar allereerste glimlach

Hij zou hebben geweten hoe hij voor ons moest vertalen

Met hem zouden we leven

Oog in oog

op deze tweede

Waar onze vreugde afbrokkelt

Ik denk dat ik ver van jou het einde van de wereld ken

dat weet ik nu

ik kan het niet vergeten

Op een dag het kind

die we nooit zullen hebben

Ondanks onze afbrokkelende liefde

Mijn liefste verlangen blijft bestaan

Dit kind, ik stel me hem voor

Hij lacht altijd naar me

Hij lacht altijd naar me