Chez moi - Dalida

Le pain blanc comme le sable

Et le soleil rouge du désert

Oh le jasmin dans les branches

Ami de mes jeunes désirs

Mais je ne crois plus au retour

Car chez moi n’est qu’un souvenir

Y’avait là l’odeur de la terre

Le vent chaud de notre plage

Toutes avaient un goût amer

Je voudrais m’en aller

Loin des villes

Chez moi

Je voudrais revenir

Mais je ne crois

Plus au retour

Car je le sais

Qu'à tout jamais

Chez moi

N’est plus qu’un souvenir

Brood wit als zand

En de rode woestijnzon

Oh de jasmijn in de takken

Vriend van mijn jonge verlangens

Maar ik geloof niet meer in de terugkeer

Want thuis is slechts een herinnering

Er was de geur van de aarde

De warme wind van ons strand

Ze smaakten allemaal bitter

ik wil graag weg

Ver weg van steden

Bij mij thuis

Ik zou graag terugkomen

Maar ik geloof niet

Meer op de terugweg

'Omdat ik weet

dat voor altijd

Bij mij thuis

Is slechts een herinnering