Endless Cemetary - Cryptopsy

Beneath a shawl of midnight silence

A howling blackness

Where all is remade in necromorphosis

Asleep in human remains

Worn from the stones

Elegiac words

Recounting hopes

And forgotten lives

For beneath them lies

The dust of humans

The dust of dreams

The dust…

A coach drawn by the blackest steeds

As befits those who’ve passed from life

Will bring you to where swarm the specters

Of man’s best-loved funerals

The laws of flesh are here repealed:

Vigor mortis is now on the way

So count the black beads of your sorrow

While you stammer your frightened prayers

Readjust your vision, see the warp in the shadows…

There’s something wrong with the dark:

Something that thrives on wretchedness and sorrow

And makes the darkness crawl

Rain-swelled clouds

Blot out the sun

Damned nor’easter

Chilling the dark

Branches, sticks

Thistles, thorns

Feathers, fur

Mud and bones…

Dying ground

A lifeless thing of earthen heath

Seeing soil from beneath

Knows the need to summon flesh

To its maw

Cold blue lips frame (a) yard-wide grin

That calls to flesh, to let it in

And thus indulge its yearning

Come the unDawn

Roam the endless cemetery of what once was

(where) the Allfeeling is never truly gone

Onder een sjaal van middernachtstilte

Een huilende duisternis

Waar alles opnieuw wordt gemaakt in necromorfose

In slaap in menselijke resten

Versleten van de stenen

Elegische woorden

hoop vertellen

En vergeten levens

Want daaronder ligt

Het stof van mensen

Het stof van dromen

Het stof…

Een koets getrokken door de zwartste rossen

Zoals het hoort bij degenen die zijn overleden uit het leven

Zal je brengen naar waar de spoken zwermen

Van de meest geliefde begrafenissen van de mens

De wetten van vlees worden hier ingetrokken:

Vigor mortis is nu onderweg

Dus tel de zwarte kralen van je verdriet

Terwijl je je bange gebeden stamelt

Pas je zicht aan, zie de kromming in de schaduwen...

Er is iets mis met het donker:

Iets dat gedijt op ellende en verdriet

En laat de duisternis kruipen

Door regen opgezwollen wolken

Verdwijn de zon

Damned nor'easter

Chillen in het donker

Takken, stokken

Distels, doornen

Veren, bont

Modder en botten...

stervende grond

Een levenloos ding van aardse heide

Bodem van onderaf zien

Kent de noodzaak om vlees op te roepen

Naar zijn mond

Koud blauw lippenframe (a) werfbrede grijns

Dat roept tot vlees, om het binnen te laten

En zo zijn verlangen bevredigen

Kom de dageraad

Dwaal door de eindeloze begraafplaats van wat ooit was

(waar) het Algevoel is nooit echt weg