A Graceful Demise - Cryptopsy

The dampened earth clogged my nostrils and filled my mouth

Immobilized I was forced to watch

As you inched your way inside and spat your repungnant waste

Cackling and mewling you gladly regaled within their distress

I crawled towards them

The blinding sight reaped havoc on my staggered beliefs

My entire sanctity had been deconstructed

Life became a foreign task

I had to self medicate

Disintegrate these vacant aspects refuelling me

Reintegrate pain through ancient methods

Their final screams still invade my sleep

Luring me towards insanity

The simplest solution is the only one I can bear

Let us end this now

Remember the past born on a darkened night

The time has come for it to come to fruition

Now grip your blade as I unsheathe mine

Back in a final moment of grief realizing now there is nothing left to fear

The metallic scent permeates a primal stench

Blending time and altering notions

Suffocating the impiety I orchestrated through my banality

As the light slowly faded from my eyes

Their deceptive glance no longer holds ground

The remorse I enclosed within myself cocooned my cowardly rage

The reflection in your eyes mark my hatred for myself

Release myself within

The field of agony I frolic freely now the tiny specs

Flatter at the edges

I am reborn

De vochtige aarde verstopte mijn neusgaten en vulde mijn mond

Geïmmobiliseerd moest ik kijken

Terwijl je je een weg naar binnen baande en je weerzinwekkende afval uitspuugde

Kakelend en miauwend trakteerde je je graag op hun nood

Ik kroop naar ze toe

De verblindende aanblik veroorzaakte een ravage aan mijn gewankelde overtuigingen

Mijn hele heiligheid was gedeconstrueerd

Het leven werd een vreemde taak

Ik moest zelf medicatie geven

Desintegreer deze lege aspecten die me bijtanken

Herintegreer pijn door middel van oude methoden

Hun laatste geschreeuw dringt nog steeds mijn slaap binnen

Me naar waanzin lokken

De eenvoudigste oplossing is de enige die ik kan verdragen

Laten we dit nu beëindigen

Denk aan het verleden geboren op een donkere nacht

Het wordt tijd dat het tot wasdom komt

Pak nu je mes vast terwijl ik het mijne uit de schede trek

Terug in een laatste moment van verdriet, beseffend dat er nu niets meer te vrezen is

De metaalachtige geur doordringt een oerstank

Tijd mengen en begrippen veranderen

De goddeloosheid die ik door mijn banaliteit heb georkestreerd verstikken

Terwijl het licht langzaam uit mijn ogen verdween

Hun bedrieglijke blik houdt geen stand meer vast

Het wroeging dat ik in mezelf opsloot, omhulde mijn laffe woede

De weerspiegeling in je ogen markeert mijn haat voor mezelf

Laat mezelf van binnen los

Het veld van pijn kan ik vrijuit dartelen nu de kleine specificaties

Platter aan de randen

Ik ben herboren