Conclusione - Cripple Bastards

… e tutto il tuo lavoro finirà nel nulla!

Rabbia e senso di ossessione

Scoglio angusto, esasperazione

Penso e cresce, dormo e muore

Fango sparso sul loro amore

Aule sature di inquisizione

Digrigna ossa nella tensione

Penso e cresce, urlo e muore

Sono l’ombra che dilata il tuo terrore

É DA ANNI CHE NON CI SEI

GIOCHI USATI — RIPETI E FAI

RASSEGNATO AL «TI ABITUERAI»

Corpi si sbattono ingordi di attenzione

Nel mio nome la loro conclusione

Penso e cresce, esco e muore

Una morsa secca che scortica il cuore

Peggio che vivere, tu vuoi transitare

Chi mi osserva lo dovrà scontare

CONCLUSIONE -----------

CONCLUSO ---------------

Peggio che vivere, tu vuoi transitare:

Mi fa schifo la gente che guarda, tace, seleziona da dentro

Conserva riflessioni per imminenti dibattiti

Con una cerchia chiusa di prescelti…

.tutti surrogati da torturare e eliminare

Il mio nome é la tua conclusione:

Siamo su frequenze diverse

Il riflesso dei miei occhi su un bancone di metallo

La disposizione degli strumenti da taglio

Ogni gesto intriso di morte, i dettagli del tuo tormento

Dalle grida più lancinanti ai più flebili sospiri

Rivoli di sangue e secrezione si incanalano nel bordo concavo

Penso alla rivincita della creatività in un’epoca dormitorio

Adagiata sulle abitudini e sulla tendenza alla rassegnazione…

Non ho coscienza, non do più importanza ai valori

Su cui é fondato questo aggregato di passività e oblio

Me ne fotto dei tuoi diritti di essere-cosmopolìta

Voglio stare dalla parte del ragno che attende intrepido le sue vittime

Assaporare il gusto della paura più cieca

— pupille esplodono dall’esasperazione

— cellule impazziscono per lo sbalzo di situazione

Vederti tremare, rantolare, soccombere

Dentro a ogni boia c'é un frammento di me:

(…) costruisco nella mente i gironi del mio inferno privato…

.

tutti quelli che ci finirebbero dentro, la camera di smistamento

Il clima di angoscia e degrado in cui sarebbe immerso

IO, carnefice multiforme, sovrano di ogni supplizio

Ideatore delle nefandezze più estreme (…)

… AND ALL YOUR WORK WILL END IN NOTHINGNESS!

Rage and sense of obsession

Narrow rock, exasperation

I think and it grows, I sleep and it dies

Mud spilled on their love

Rooms saturated with inquisition

As you gnash your bones in tension

I think and it grows, I scream and it dies

I’m the shadow in which your terror grows

IT’S YEARS SINCE YOU’VE BEEN HERE

USED TOYS — REPEAT AND DO

RESIGNED TO «YOU'LL GET INTO THE HABIT»

Bodies strain themselves in search of attention

In my name their conclusion

I think and it grows, I go out and it dies

A sharp grip skinning the heart

Worse than living — you want to pass by

Those who observe me will have to expiate it

CONCLUSION — - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

CONCLUDED — - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Worse than living, you want to pass by: /

The people who look, say nothing, select from inside revolt me /

They keep ideas for imminent debates with a limited circle of the chosen few.

/

.all surrogates to torture and eliminate.

/

My name is your conclusion: /

We are on different frequencies, /

Reflection of my eyes on a metallic counter top, /

The arrangement of the cutting instruments, /

Every gesture intrinsic to death, the details of your torment, /

From the most lacerating screams to the weakest of sighs.

/

Streams of blood and secretions run down the concave edge, /

I think about revenge of creativity in a dormitory age

Resting on the habits and tendencies of resignation… /

I have no conscience, I no longer place importance on the values

This aggregate of passiveness and oblivion is founded on /

I don’t give a shit for your rights of cosmopolitan ass /

I want to be on the side of the spider who awaits his victims intrepidly /

Savour the taste of your blindest fear: /

— pupils exploding from exasperation /

— cells going mad from the change in situation /

See you tremble, groan and give up.

/

In every executioner there’s a fragment of me: /

(…) in my mind, I build the circles of a private hell… /

.all those they’d end up in, the sorting room, /

The climate of anguish and degradation they would be plunged into.

/

I, many-formed executioner, sovreign of every torment, /

Artificer of the most extreme evil (…) /

… En al je werk zal op niets uitlopen!

Woede en een gevoel van obsessie

Smalle rots, ergernis

Ik denk en groei, slaap en sterf

Modder verspreid over hun liefde

Klaslokalen verzadigd met inquisitie

Vermaalt botten onder spanning

Ik denk en het groeit, ik schreeuw en sterf

Ik ben de schaduw die je terreur verspreidt

JE BENT ER AL JAAR NIET GEWEEST

GEBRUIKTE SPELLEN - HERHALEN EN DOEN

OVERLEG JE BIJ "JE ZULT GEBRUIKT WORDEN"

Lichamen fladderen gretig naar aandacht

In mijn naam hun conclusie

Ik denk en het groeit, ik ga naar buiten en het sterft

Een droge greep die het hart vilt

Erger dan leven, je wilt doorreizen

Wie mij observeert, zal hem moeten betalen

CONCLUSIE -----------

GESLOTEN ---------------

Erger dan leven, je wilt doorreizen:

Ik walg van de mensen die kijken, zwijgen, van binnenuit selecteren

Bewaar reflecties voor komende debatten

Met een gesloten kring van uitverkorenen...

.alle surrogaten worden gemarteld en geëlimineerd

Mijn naam is jouw conclusie:

We zitten op verschillende frequenties

De weerspiegeling van mijn ogen op een metalen aanrecht

De opstelling van de snijgereedschappen:

Elk door de dood doordrenkt gebaar, de details van je kwelling

Van de meest doordringende kreten tot de zwakste zuchten

Stroompjes bloed en afscheiding worden naar de concave rand geleid

Ik denk aan de wraak van creativiteit in een slaapzaaltijdperk

Liegen op gewoontes en de neiging om af te treden...

Ik heb geen geweten, ik hecht geen belang meer aan waarden

Waarop dit geheel van passiviteit en vergetelheid is gebaseerd

Ik geef niets om jouw rechten om kosmopolitisch te zijn

Ik wil aan de kant staan ​​van de spin die onbevreesd op zijn slachtoffers wacht

Proef de smaak van de meest blinde angst

- leerlingen exploderen van ergernis

- cellen worden gek van de plotselinge situatie

Zie je beven, hijgen, bezwijken

In elke beul zit een fragment van mij:

(...) Ik bouw de cirkels van mijn privéhel in mijn geest ...

.

iedereen die erin zou belanden, de sorteerkamer

Het klimaat van angst en degradatie waarin het zou worden ondergedompeld

Ik, veelvormige beul, soeverein van elke marteling

Schepper van de meest extreme wreedheden (...)

… EN AL UW WERK EINDIGT IN NIETS!

Woede en gevoel van obsessie

Smalle rots, ergernis

Ik denk en het groeit, ik slaap en het sterft

Modder gemorst op hun liefde

Kamers verzadigd met inquisitie

Terwijl je je botten knarst in spanning

Ik denk en het groeit, ik schreeuw en het sterft

Ik ben de schaduw waarin je angst groeit

HET IS JAREN SINDS DAT JE HIER BENT

GEBRUIKT SPEELGOED - HERHALEN EN DOEN

ONTLADEN MET "JE ZULT DE GEWOONTE KRIJGEN"

Lichamen spannen zich in op zoek naar aandacht

In mijn naam hun conclusie

Ik denk en het groeit, ik ga naar buiten en het sterft

Een scherpe greep die het hart vilt

Erger dan leven - je wilt voorbij komen

Degenen die mij observeren zullen het moeten boeten

CONCLUSIE - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

GESLOTEN - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Erger dan leven, je wilt langskomen: /

De mensen die kijken, niets zeggen, van binnenuit kiezen, brengen me in opstand /

Ze bewaren ideeën voor op handen zijnde debatten met een beperkte kring van de uitverkorenen.

/

.alle surrogaten om te martelen en te elimineren.

/

Mijn naam is jouw conclusie: /

We zitten op verschillende frequenties, /

Weerspiegeling van mijn ogen op een metalen aanrechtblad, /

De opstelling van de snij-instrumenten, /

Elk gebaar dat inherent is aan de dood, de details van je kwelling, /

Van de meest verscheurende kreten tot de zwakste zuchten.

/

Stromen van bloed en afscheidingen lopen langs de holle rand, /

Ik denk aan wraak op creativiteit in een slaapzaaltijd

Rustend op de gewoonten en neigingen van berusting... /

Ik heb geen geweten, ik hecht geen belang meer aan de waarden

Dit geheel van passiviteit en vergetelheid is gebaseerd op /

Ik geef niets om jouw rechten van kosmopolitische kont /

Ik wil aan de kant staan ​​van de spin die onverschrokken op zijn slachtoffers wacht /

Proef de smaak van je blindste angst: /

- leerlingen exploderen van ergernis /

- cellen worden gek van de verandering in de situatie /

Zie je beven, kreunen en opgeven.

/

In elke beul zit een fragment van mij: /

(...) in gedachten bouw ik de cirkels van een privéhel ... /

.allemaal waarin ze terecht zouden komen, de sorteerruimte, /

Het klimaat van angst en degradatie waarin ze zouden worden ondergedompeld.

/

Ik, veelgevormde beul, soeverein van elke kwelling, /

Kunstenaar van het meest extreme kwaad (…) /