White Canyon - Crazy Arm

So I kept my curtains closed through the summer

Because the room would become too bright

And I kept my thoughts to myself through the summer

Because you wouldn’t comprehend the beginning or the end

And I wanted to get up, but I just couldn’t get up

And I wanted to run but my legs weren’t there

Yeah I wanted to get up, but I just couldn’t get up

And I wanted to run by my mind was scared

Speaking one’s thoughts can ruin the effect

Of wanting to appear circumspect

Them’s the breaks, the pains and the aches

The strikes and gutters

Them’s the breaks, the give and the takes

And what doesn’t matter, them’s the breaks

So I tried to hibernate through the winter

Because there’s always someone knocking on your door

And I kept my nose clean through the winter

Because there’s not much solace in the drunken dark

And I wanted to leave, but I just couldn’t leave

And I wanted to give but they always want more

Yeah I wanted to leave, but I just couldn’t leave

And I wanted to give but they always take more

Drinking 'til you drop can ruin the effect

Of wanting to maintain self-respect

Can’t stand in the white canyon

Can’t stand in the white canyon

Can’t stand in the white canyon

Can’t stand in the white canyon

So I closed my eyes and sweated it out

On the boats and the asphalt and the tiles

And I called everybody that I know

In the hope that they would stir my soul

Dus ik hield mijn gordijnen de hele zomer dicht

Omdat de kamer dan te licht zou worden

En ik hield mijn gedachten voor mezelf tijdens de zomer

Omdat je het begin of het einde niet zou begrijpen

En ik wilde opstaan, maar ik kon gewoon niet opstaan

En ik wilde rennen, maar mijn benen waren er niet

Ja, ik wilde opstaan, maar ik kon gewoon niet opstaan

En ik wilde rennen door mijn geest was bang

Het uitspreken van iemands gedachten kan het effect verpesten

Om bedachtzaam over te willen komen

Dat zijn de pauzes, de pijn en de pijntjes

De stakingen en goten

Dat zijn de pauzes, het geven en nemen

En wat niet uitmaakt, dat zijn de pauzes

Dus ik probeerde de winter door te komen in winterslaap

Omdat er altijd iemand aan je deur klopt

En ik hield mijn neus schoon tijdens de winter

Omdat er niet veel troost is in het dronken donker

En ik wilde weggaan, maar ik kon gewoon niet weggaan

En ik wilde geven, maar ze willen altijd meer

Ja, ik wilde weggaan, maar ik kon gewoon niet weggaan

En ik wilde geven, maar ze nemen altijd meer

Drinken tot je erbij neervalt kan het effect verpesten

Van het willen behouden van zelfrespect

Kan niet in de witte kloof staan

Kan niet in de witte kloof staan

Kan niet in de witte kloof staan

Kan niet in de witte kloof staan

Dus ik sloot mijn ogen en zweette het uit

Op de boten en het asfalt en de tegels

En ik belde iedereen die ik ken

In de hoop dat ze mijn ziel zouden beroeren