Cecília - Chico Buarque

Quantos artistas

Entoam baladas

Para suas amadas

Com grandes orquestras

Como os invejo

Como os admiro

Eu, que te vejo

E nem quase respiro

Quantos poetas

Românticos, prosas

Exaltam suas musas

Com todas as letras

Eu te murmuro

Eu te suspiro

Eu, que soletro

Teu nome no escuro

Me escutas, Cecília?

Mas eu te chamava em silêncio

Na tua presença

Palavras são brutas

Pode ser que, entreabertos

Meus lábios de leve

Tremessem por ti

Mas nem as sutis melodias

Merecem, Cecília, teu nome

Espalhar por aí

Como tantos poetas

Tantos cantores

Tantas Cecílias

Com mil refletores

Eu, que não digo

Mas ardo de desejo

Te olho

Te guardo

Te sigo

Te vejo dormir

hoeveel artiesten?

zingen ballads

voor je dierbaren

met geweldige orkesten

Wat benijd ik ze

Hoe ik ze bewonder

ik zie je

En ik adem nauwelijks

hoeveel dichters?

romantisch, proza

Verhoog hun muzen

Met alle letters

ik fluister tegen je

ik zucht je

ik spel

Jouw naam in het donker

Hoor je me, Cecília?

Maar ik belde je in stilte

In jouw aanwezigheid

woorden zijn grof

Het kan zijn dat, open

Mijn lippen lichtjes

beef voor jou

Maar niet de subtiele melodieën

Ze verdienen jouw naam, Cecilia.

verspreiden

zoals zoveel dichters

zoveel zangers

Zoveel Cecilias

Met duizend schijnwerpers

ik, die niet zeggen

Maar ik brand van verlangen

je oog

ik hou je

ik volg jou

Ik zie je slapen