Kanarım - Cem Adrian

Her sabah uyanınca güne

Simsiyah bir yalanın üstünde

Büyük büyük, beton beton

Duvar duvar, sessizlik içinde

Boynuma dolayınca zaman

Ayrılığın o soğuk iplerini

Kalın kalın, düğüm düğüm

Boğum boğum sarar beni yalnızlık elinde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Yalan dolan, sağım solum

Kırık dökük, elim kolum

Duruyorum bir yerde

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün solar, bir gün açarım

Kendim düşer, kendim kalkarım

Sessizce ağlar, sessizce susarım

Susarım

Bir gün ölür, bir gün yaşarım

Kendim söner, kendim yanarım

Sessizce vurulur, sessizce kanarım

Kanarım

Elke ochtend als je wakker wordt

Op een pikzwarte leugen

groot groot beton beton

Muur voor muur, in stilte

Als het om mijn nek zit

Die koude draden van scheiding

Dik dik, knoop knoop

Eenzaamheid omhult me ​​in de handen van mijn knokkels

Op een dag zal het vervagen, op een dag zal ik bloeien

Ik val zelf, ik sta zelf op

Ik huil stil, ik blijf stil

ik hou mijn mond

Op een dag sterf ik, op een dag leef ik

Ik ga zelf uit, ik verbrand mezelf

Stil geschoten, stilletjes bloed ik

ik bloed

Lig op mijn rechter en mijn linker

Gebroken, mijn handen zijn gebroken

ik sta ergens

Op een dag zal het vervagen, op een dag zal ik bloeien

Ik val zelf, ik sta zelf op

Ik huil stil, ik blijf stil

ik hou mijn mond

Op een dag zal het vervagen, op een dag zal ik bloeien

Ik val zelf, ik sta zelf op

Ik huil stil, ik blijf stil

ik hou mijn mond

Op een dag sterf ik, op een dag leef ik

Ik ga zelf uit, ik verbrand mezelf

Stil geschoten, stilletjes bloed ik

ik bloed