Gone - Boston Manor

i know that my bones are aching

and I’m sick of waking up in strange places

but that’s comfort in this cold

cos i’m lost

but i’ll wait for the morning

cause you won’t be up to find me

well I got desperate when you were broken

(cos you’re the crutch that keeps me standing)

clinging along to words you’d spoken

(but this distance is demanding)

sorry that i wasn’t here

i promise i’ll be there next year

but you could never shed those tears

cos i won’t be around

cos i won’t be around

we’ll wait for the morning

but i know these roads

like the veins on my hands

well I got desperate when you were broken

(cos you’re the crutch that keeps me standing)

clinging along to words you’d spoken

(but this distance is demanding)

sorry that i wasn’t here

i promise i’ll be there next year

but you could never shed those tears

cos i won’t be around

ik weet dat mijn botten pijn doen

en ik ben het beu om op vreemde plaatsen wakker te worden

maar dat is troost in deze kou

want ik ben verloren

maar ik wacht tot de ochtend

omdat je me niet kunt vinden

Nou, ik werd wanhopig toen je gebroken was

(omdat jij de kruk bent die me overeind houdt)

vasthouden aan woorden die je had gesproken

(maar deze afstand is veeleisend)

sorry dat ik er niet was

ik beloof dat ik er volgend jaar zal zijn

maar je zou die tranen nooit kunnen vergieten

want ik zal er niet zijn

want ik zal er niet zijn

we wachten op de ochtend

maar ik ken deze wegen

zoals de aderen in mijn handen

Nou, ik werd wanhopig toen je gebroken was

(omdat jij de kruk bent die me overeind houdt)

vasthouden aan woorden die je had gesproken

(maar deze afstand is veeleisend)

sorry dat ik er niet was

ik beloof dat ik er volgend jaar zal zijn

maar je zou die tranen nooit kunnen vergieten

want ik zal er niet zijn