Tausende Stunden - Bosca

Stell dir vor es ist dunkel um dich rum, Stille in deinem Raum

Du siehst Bilder und langsam wird die Wirklichkeit zu Rauch

Du denkst nach was passiert ist, Zeit die verfliegt

Mein Kopf der ist leer und ich schreib dieses Lied

Nach einer weiteren Nacht mit nur vier Stunden Auszeit

In einem Dasein was grad' einem Spießrutenlauf gleicht

Ich hab mich wieder aus dem Leben gerissen

Fühl mich eklig beschissen, drück den Schädel ins Kissen

Ich bin gefickt, aber leider von keiner Frau

Check meine Leute aus, doch es ist meistens noch keiner auf

Sprech in gebrochenen Sätzen, hab erst Bock was zu essen

Doch muss dann kotzen und fress erstmal ein zwei Kopfschmerztabletten

Das ist mein Leben grade und nein ich feier das nicht

Doch ich weiss schon nächste Woche geht es weiter damit

Ich hör die Beats auf der Couch, ich bin wieder mal down

Guck diese Scheiße in der Glotze doch sie zieht mich nicht rauf

Und stress mich nicht an wenn du mich triffst an der Bar

Es ist normal wenn du ein Tag pro Woche vergisst wo du warst

Das bin ich Alter und es ändert sich nicht

Ich schreib die Bars und eure Hände gehen mit

Also komm

Es sind tausende Stunden, die wir da draussen verbringen

Ich brauch ne Pause, atme aus und ich lausche den Wind

Es sind tausende Stunden, es werden Nächte zu Tagen

Werden Wunden zu Narben, werden Legenden begraben

Es sind tausende Stunden, die da draussen vergehen

Und ich glaube es ist Zeit mir eine Pause zu nehmen

Es sind tausende Stunden, es werden Nächte zu Tagen

Werden Klänge zu Farben, werden Legenden begraben

Und diese Nächte sind lang, rauben den letzten Verstand

Ich seh' nur mich auf der Strasse mit 'nem Jack in der Hand

Zwischen hunderten Nutten in diesen wummernden Schuppen

Und willst du Action brauchst du nur mal in die Runde zu gucken

Ich bin kein Rapper so wie dreissig andere

Denn ich habe Texte die euren ganzen Scheiß misshandeln, mann

Auch wenn ihr’s nicht rafft kann mir keiner diese Zeilen nehmen

Denn sie killen auch wenn ich’s nicht schaff

Cuts an der Faust doch das Blut ist jetzt hart

Und ich rast' nicht mehr aus ich schreib nur wie es war

Es sind tausende Stunden ich blas den Rauch aus den Lungen

Suche die Freiheit doch hab noch keinen Weg nach draussen gefunden

Ich komm nach acht Stunden heim, im Schädel herrscht ein Gewitter

Schmeiss' die Flasche auf die Strasse und die Scherben zersplittern

Das bin ich Alter und es ändert sich nichts

Ich schreib die Bars und eure Hände gehen mit

Also komm

Ich schau nach draussen und die Stadt, sie ist friedlich und leise

Denk an die Lichter und den Lärm, fuck ich lieb' diese Scheisse

Versuch mich häufig zu ändern doch scheiter' wieder daran

Könnt' ich das alles hier aufgeben, Alter niemals verdammt!

Stel je voor dat het donker om je heen is, stilte in je kamer

Je ziet foto's en langzaam verandert de realiteit in rook

Je denkt na over wat er is gebeurd, de tijd vliegt

Mijn hoofd is leeg en ik schrijf dit nummer

Na weer een nacht met slechts vier uur vrij

In een bestaan ​​dat is alsof je de handschoen opneemt

Ik nam mijn leven opnieuw

Voel je rot, wieg je hoofd in het kussen

Ik ben geneukt, maar helaas door geen enkele vrouw

Kijk eens naar mijn mensen, maar meestal is er nog niemand op

Spreek in gebroken zinnen, wil eerst iets eten

Maar dan moet hij kotsen en een paar hoofdpijnpillen eten

Dit is mijn leven op dit moment en nee, ik vier het niet

Maar ik weet dat het volgende week doorgaat

Ik hoor de beats op de bank, ik ben weer down

Kijk naar deze shit op de televisie, maar het windt me niet op

En stress me niet als je me aan de bar ontmoet

Het is normaal als je een dag per week vergeet waar je bent geweest

Dit is mijn leeftijd en het verandert niet

Ik schrijf de maten en jouw handen gaan met mij mee

Kom op

Het zijn duizenden uren die we daar doorbrengen

Ik heb een pauze nodig, adem uit en ik luister naar de wind

Het zijn duizenden uren, nachten worden dagen

Wanneer wonden littekens worden, worden legendes begraven

Het zijn duizenden uren die daar voorbij gaan

En ik denk dat het tijd is om een ​​pauze te nemen

Het zijn duizenden uren, nachten worden dagen

Wanneer geluiden kleuren worden, worden legendes begraven

En deze nachten zijn lang, neem de laatste gedachten

Ik zie mezelf alleen op straat met een krik in mijn hand

Tussen honderden hoeren in deze bloeiende loodsen

En als je actie wilt, hoef je alleen maar rond te kijken

Ik ben geen rapper zoals dertig anderen

Omdat ik songteksten heb die al je rotzooi misbruiken, man

Zelfs als je het niet begrijpt, kan niemand deze regels van mij afnemen

Omdat ze doden, zelfs als ik het niet kan

Snijdt op de vuist, maar het bloed is nu hard

En ik ben niet meer aan het flippen, ik schrijf gewoon hoe het was

Het is al duizenden uren geleden, ik blaas de rook uit mijn longen

Ik zoek vrijheid maar heb nog geen uitweg gevonden

Ik ben over acht uur thuis, er onweert een onweersbui in mijn schedel

Gooi de fles op straat en de scherven zullen verbrijzelen

Dit ben ik man en er verandert niets

Ik schrijf de maten en jouw handen gaan met mij mee

Kom op

Ik kijk naar buiten en de stad, het is vredig en stil

Denk aan de lichten en het geluid, verdomme, ik hou van die shit

Probeer mezelf vaak te veranderen, maar faal opnieuw

Als ik dit allemaal zou kunnen opgeven, kerel, verdomme nooit!