Scheinwelt - Bosca

Ich weiß sie könn' es nich verstehn

Welche Überzeugung wir haben

Doch ich schau hinter mich und weiß dass meine Leute noch da sind

Hab bei weitem, nicht alles richtig gemacht und wollte etwas ändern doch ich

war gefickt von dem Schnaps

Hörte das erste mal im Studio die Tracks von V

Dachte ich will rappen so wie er und der Rest war out

Lernte die Jungs kenn'

Der Beginn eines Lebens, denn sie habn' mir eine neue Sicht der Dinge gegeben

Ein Mann unterm Volk, bin krank und drauf Stolz

Mit paar Frankfurtern Chabs und den Drang zum Erfolg

Ich scheiß auf die Szene, meistens dagegen

Nehm das Mic in die Hand, geh allein gegen jeden

Nicht leicht so zu leben, das begreif ich grad

Sollt' mich anpassen doch komm mit dem meisten nich' klar

Ich bin ruhiger geworden, was soll das ständige stressen

Denn meistens endet diese Scheiße nur mit Händen in Fesseln

Und die Erfahrung hat gezeigt wer alles bleibt der wird Chef

Du kannst sehn' was wir heute alles reißen mit Rap

Will auf Auswärstfahrt fahr’n mit nem Taui im Hipback

Im Traum noch verfolgt von dem Blaulicht der Sixpacks

Da draußen ist nichts echt, verblendet vom Schein

Drum' fällts nicht leicht für eure Scheiße noch Verständnis zu zeigen

Bin ständig allein, versuch die Menschen zu meiden

Da wird größeres passieren mein Freund erkenne die Zeichen

Hab kein Bock mehr, ständig nur ins Leere zu laufen

Doch ich kann sehn, wie die Menschen ihre Werte verkaufen

Und nichts was bleibt nur gebrochene Reime

Und mein Kopf der ist leer der Block füllt sich leise

Ich bin King wenn ich schreib und kill Toys am Papier

Mach mich kalt, aber keiner löscht das Feuer in mir

Kann ein Land sehn, kalt und grau geblieben

Seh eine Scheinwelt in Schall und Rauch verfliegn', ah'!

Ik weet dat je het niet kunt begrijpen

Welke overtuigingen hebben we

Maar ik kijk achter me en ik weet dat mijn mensen er nog steeds zijn

Ik deed lang niet alles goed en wilde iets veranderen

werd geneukt door de drank

Voor het eerst de tracks van V gehoord in de studio

Dacht dat ik wilde rappen zoals hij en de rest was uit

de jongens ontmoet

Het begin van een leven, omdat ze me een nieuwe kijk op de dingen gaven

Een man onder de mensen, ik ben er ziek van en trots op

Met een paar Frankfurter Chabs en de drang om te slagen

Ik schijt op het toneel, meestal tegen

Pak de microfoon, ga het alleen aan tegen iedereen

Het is niet gemakkelijk om zo te leven, ik snap het gewoon

Ik zou me moeten aanpassen, maar ik kan de meeste niet aan

Ik ben rustiger geworden, wat is die constante stress

Omdat deze shit meestal eindigt met handen in de boeien

En de ervaring heeft geleerd dat degenen die blijven bazen worden

Je kunt zien wat we vandaag verscheuren met rap

Wil weggaan met een Taui in een hipback

In de droom nog gevolgd door het blauwe licht van de sixpacks

Niets is daarbuiten echt, verblind door schijn

Daarom is het niet makkelijk om begrip te tonen voor je shit

Ik ben altijd alleen, probeer mensen te vermijden

Er staan ​​grotere dingen te gebeuren, mijn vriend, ik herken de tekenen

Ik ben het zat om de hele tijd tegen niets aan te lopen

Maar ik kan zien hoe mensen hun waarden verkopen

En niets dat alleen gebroken rijmpjes blijft

En mijn hoofd is leeg, het blok loopt stilletjes vol

Ik ben koning als ik speelgoed op papier schrijf en vermoord

Maak me koud, maar niemand dooft het vuur in mij

Zie een land bleef koud en grijs

Zie een illusoire wereld in rook en spiegels, ah!