Kannst du sehen? - Bosca

Und ihr meint alle ihr habt Plan von dem Scheiß, deswegen redet ihr laut

Ich bin schon oft gefallen mein Freund, aber ich steh wieder auf

Und ich hatt' nie meine Bedenken, schrieb mit meinen Händen

Und sag oft das kann man kippen aber niemals darf es enden

Das ist kein Leben in 'nem Stacheldraht ich hab keine Mastercard

Aber des öfteren Probleme mit dem Vaterstaat

Der Sound für die Jugend da draussen, die der Schule nicht glauben

Und im Park chillen mit blutroten Augen, das kann nicht alles sein

Ich ball die Faust, halt das Mic muss bald da raus

Den ansonsten bricht bald alles einem alten aus

Die Leute feiern das weil wir zu Aussagen stehen

Was den meisten Rappern fehlt ist ihre Authentizität

Muss keine Waffe in der Jacke tragen, ich hab Probleme genug

Geb wieder meine Personalien ab am Kastenwagen

Das ist ein ganz normaler Samstag Abend

Und es gab viele Leute hier aber ein' paar möchte ich danke sagen

Kannst du sehen wie die Jungs das spielen?

Die grössten der Stadt sein, das war unser Ziel

Viel gelernt, denn verloren viel

Das ist Rap für die 10'000 ohne Deal

Ihr habt alle keinen Plan von dem Scheiß, deswegen redet ihr viel

Leb in den Tag so hinein und verliere mein Ziel

Denn ich schreib Rhymes für ein ganzes Land

Und die ganzen Punks sind mir Schwanz

Euren Hass nehm' ich dankend an

Ich hab geblutet, hab gelebt für den Zorn

Doch ich weiss ich brauch 'ne Pause deshalb red ich davon

Ich hab die Aspirin am Bett ich bin den Schädel gewohnt

Und nach dem Album roll’n mehr Köpfe als zu Revolution

Ihr schreib Mittags die Parts, zwischen Küche und Bad

Denk an die Zeit als mein Herz in ein paar Stücke zerbrach

Ich finds verrückt was so war, lief so knapp an der Kante

Zwischen Pubs dieser Stadt und ein paar Schnaps an der Tanke

Das ist der Trend den wir fahr’n, wahr’n dem Ende so nah

Das sind so viele Sätze aber sie sind endlich mal wahr

Das ist ein ganz normaler Wochentag, Wochentag

Das ist ein ganz normaler Mensch

Das ist Bosca, Kopf am Arsch!

En jullie denken allemaal dat jullie een plan hebben voor deze shit, daarom praten jullie zo hard

Ik ben vaak gevallen mijn vriend, maar ik sta weer op

En ik had nooit mijn scrupules, schreef met mijn handen

En zeggen vaak dat je het kunt omgooien, maar het mag nooit eindigen

Dit is geen leven in prikkeldraad, ik heb geen Mastercard

Maar vaak problemen met het vaderland

Het geluid voor de jeugd die de school niet gelooft

En chillen in het park met bloedrode ogen, dat kan niet alles zijn

Ik bal mijn vuist, houd de microfoon daar binnenkort buiten

Anders breekt alles snel uit een oude

Mensen vieren feest omdat we achter onze verklaringen staan

Wat de meeste rappers missen, is hun authenticiteit

Hoeft geen pistool in de jas te dragen, ik heb genoeg problemen

Geef mijn persoonlijke gegevens terug op het busje

Het is een normale zaterdagavond

En er waren hier veel mensen, maar ik wil er een paar bedanken

Zie je de jongens dat spelen?

Ons doel was om de grootste van de stad te worden

Veel geleerd omdat veel verloren

Dit is rap voor de 10.000 zonder deal

Jullie hebben allemaal geen idee van deze shit, dus praten jullie veel

Leef de dag zo en verlies mijn doel

Want ik schrijf rijmpjes voor een heel land

En alle punks zijn een lul voor mij

Ik accepteer dankbaar je haat

Ik bloedde, leefde voor woede

Maar ik weet dat ik een pauze nodig heb, daarom praat ik erover

Ik heb de aspirine bij het bed, ik ben gewend aan de schedel

En na het album rollen er meer koppen dan Revolution

Je schrijft de stukken tussen de middag, tussen de keuken en de badkamer

Denk aan de keer dat mijn hart in een paar stukjes brak

Ik vond het gek wat er allemaal gebeurde, zo dicht bij de rand

Tussen de kroegen van deze stad en een paar schnapps bij het tankstation

Dat is de trend waar we mee bezig zijn, terwijl het einde zo dichtbij is

Dat zijn zoveel zinnen, maar ze zijn eindelijk waar

Het is een normale doordeweekse dag, doordeweekse dag

Dit is een volkomen normaal persoon

Dit is Bosca, kop op kont!