Lifetime - Bob Mould

The clouds move between

You and me and New York City

The song gets fuzzy on the AM radio

Tucked underneath the pillow

I move my fingers slow

Across the frequencies

And try to dial in the sound

To drown the noise out

And stop the world from falling

How it anchors me now

Half the verse it disappears

In the static and the haze

(what a lifetime we have)

And the second refrain gets lost in the rain

But that’s the magic and mystery

That’s how we fall in love

We worship God together

And worship us alone

As we kneel at the bed

You turn the light out

And say good night out loud

What a lifetime we have

So when you’re old and broken down

And you can’t conjure up a sound

Don’t despair, my darling

The tubes will glow and fill the room

With the scent of burning dust

That’s the lifetime we have

De wolken bewegen tussen

Jij en ik en New York City

Het nummer wordt wazig op de AM-radio

Verscholen onder het kussen

Ik beweeg mijn vingers langzaam

Over de frequenties

En probeer het geluid in te bellen

Om het geluid te verdrijven

En stop de wereld van vallen

Hoe het me nu verankert

De helft van het vers verdwijnt

In de ruis en de waas

(wat een leven hebben we)

En het tweede refrein gaat verloren in de regen

Maar dat is de magie en het mysterie

Zo worden we verliefd

We aanbidden God samen

En aanbid ons alleen

Terwijl we knielen bij het bed

Je doet het licht uit

En zeg hardop goedenacht

Wat hebben we een leven

Dus als je oud en kapot bent

En je kunt geen geluid oproepen

Wanhoop niet, mijn schat

De buizen zullen gloeien en de kamer vullen

Met de geur van brandend stof

Dat is de levensduur die we hebben