Darkness - Blackmore's Night

Once upon the dark autumn night

I was so very far from sleep

I longed to walk beneath the stars

Into the wood so dark and deep

Neither myth nor fairy tale

Could keep me from the path to the maze

But eyes upon me I could feel

Hidden in the shadows watching always

Something in the darkness pulled me deeper

Something in the madness eased my mind

Was I awake or was I dreaming

Cut the strings that bind me to mankind

Once while I was sitting in my room

One cold and silver winter’s day

I could hear another worldly call

Try as I might I couldn’t turn away

Something in the darkness pulled me deeper

Something in the madness eased my mind

Was I awake or was I dreaming

Cut the strings that bind me to mankind

Somewhere in between the moss and the stone

The wind and the wood became my home

I layed myself down upon the green

When the ivy overgrew I could never leave

Something in the darkness pulled me deeper

Something in the madness eased my mind

Was I awake or was I dreaming

Cut the strings that bind me to mankind

Something in the darkness pulled me deeper

Something in the madness eased my mind

Was I awake or was I dreaming

Cut the strings that bind me to mankind

Er was eens in de donkere herfstnacht

Ik was zo ver van de slaap

Ik verlangde ernaar om onder de sterren te lopen

In het bos zo donker en diep

Noch mythe, noch sprookje

Zou me van het pad naar het doolhof kunnen houden

Maar ogen op me gericht, kon ik voelen

Verborgen in de schaduw, altijd kijkend

Iets in de duisternis trok me dieper

Iets in de waanzin heeft mijn geest gerustgesteld

Was ik wakker of droomde ik?

Knip de touwtjes door die me aan de mensheid binden

Toen ik een keer in mijn kamer zat

Op een koude en zilveren winterdag

Ik kon nog een wereldse roep horen

Probeer als ik zou, ik kon niet wegdraaien

Iets in de duisternis trok me dieper

Iets in de waanzin heeft mijn geest gerustgesteld

Was ik wakker of droomde ik?

Knip de touwtjes door die me aan de mensheid binden

Ergens tussen het mos en de steen

De wind en het hout werden mijn thuis

Ik ging op het groen liggen

Toen de klimop overgroeide, kon ik nooit weggaan

Iets in de duisternis trok me dieper

Iets in de waanzin heeft mijn geest gerustgesteld

Was ik wakker of droomde ik?

Knip de touwtjes door die me aan de mensheid binden

Iets in de duisternis trok me dieper

Iets in de waanzin heeft mijn geest gerustgesteld

Was ik wakker of droomde ik?

Knip de touwtjes door die me aan de mensheid binden