Noir Bubble - Bill Hicks

The overhead fan with the missing blade

Cut thru the haze and the honky-tonk

Steel guitars and glittering shades

A broken window with bars at the back

That someone used to pass a key sometimes

Blues and country, back to back

DeSotos and Packards, Aces and Eights

Frankie Machine and his golden arm

And a cigaret that did no harm

That I lit in your lips at the end of love

We could hear the scene like a distant train

We could see the street cut apart by the slats

We could know exactly where Roger was

From when his light went on and off

We had it timed, we had it pat

For near three years our time stood still

Under his cowl he kept a smile

And he somehow seemed to misplace his scythe

Left it leaning behind some mishung door

That wouldn’t swing to on a humid summer night

And that’s what got us, that broken door

The last alert, the noisy hinge

Silenced as sweat beneath your skirt

And the power off from a thunder-surge

When they came into the room, and found you there

I was down the hall, I got away

I heard the sounds, the fatal shots

The sandpaper laugh when they uncovered your skin

I didn’t even stop to stare

I never dealt another hand

Yes, and that was the day I quit the band…

That was the day I quit the band

De plafondventilator met het ontbrekende blad

Snijd door de waas en de honky-tonk

Stalen gitaren en glinsterende tinten

Een gebroken raam met tralies aan de achterkant

Dat iemand soms een sleutel doorgaf

Blues en country, rug aan rug

DeSotos en Packards, Azen en Achten

Frankie Machine en zijn gouden arm

En een sigaret die geen kwaad deed

Dat ik aan het einde van de liefde in je lippen stak

We konden het tafereel horen als een verre trein

We konden zien dat de straat door de lamellen werd verscheurd

We konden precies weten waar Roger was

Vanaf het moment dat zijn licht aan en uit ging

We hadden het getimed, we hadden het pat

Bijna drie jaar stond onze tijd stil

Onder zijn kap bleef hij een glimlach houden

En hij leek op de een of andere manier zijn zeis verkeerd te plaatsen

Liet het achter een slecht hangende deur

Dat zou niet swingen op een vochtige zomernacht

En dat is wat ons kreeg, die kapotte deur

De laatste waarschuwing, het luidruchtige scharnier

Stil als zweet onder je rok

En de stroom uit bij een onweersbui

Toen ze de kamer binnenkwamen en je daar aantroffen?

Ik was in de gang, ik ben weggekomen

Ik hoorde de geluiden, de fatale schoten

Het schuurpapier lacht als ze je huid blootleggen

Ik stopte niet eens om te staren

Ik heb nooit een andere hand gedeeld

Ja, en dat was de dag dat ik de band verliet...

Dat was de dag dat ik de band verliet