By Half - Bill Hicks

I am an old brick mason and I’ve traveled in my time--

I’ve rambled north, I’ve rambled south, and up and down the line;

I’ve wandered east and wandered west, I’ve been most everywhere

I’ve seen some things would make you weep, and some would make you stare

And some would make you stare

In Baton Rouge a lady lived, as best I can recall

It was so very long ago it could have been St. Paul

At any rate she kissed me with a rare and magic glance

And I commenced to court and spark as if I had a chance

As if I had a chance

Her ankle it was curved just so, I never glanced her knee

My heart began to patter should her dappled mare I see

And passing I would leave a note, tucked neatly in her tack

And hope I would that she would read, much more to send one back

Much more to send one back

And this she did!

I’ll ne’er forget, that lovely spring-time morn

When rising with the early bells I found a scented form

All pink and blue and violets, the message a cool draught--

«My love,» she said, «my love for you it grows and grows by half

«Each day it grows by half.»

From thince the time flew quickly, and the bricks rose from the floor

I would stand upon my scaffold, watch my love pass thru the door

Our notes would fly, like Luna moths, around the growing flame

In every one she’d add a half, and I would do the same

And I would do the same

The summer passed to autumn, and the hotel it was done

Where once there had been half the bricks there now was not a one

And where her arrow once was seated well and to the mark

I’d seen it fly until it came to rest inside my heart

To rest inside my heart

But then she told me sadly, that it was ne’er to be--

She had learned in mathematics that tis falseness that we see--

For when an arrow’s started it must go by half, not all

And from that it follows clearly that it cannot start at all

Oh, it cannot start at all

Each building that I’ve started has been finished in the end

Each brick I’ve laid has kept its place spite of the stoutest wind

I’ve heard the lady’s married to some attorney from Dubuque

With several lively children and a terrier named «Duke.»

A terrier named «Duke.»

But I--I've long departed, tho I’m not sure if I’ve went

The road is long and winding, but the journey isn’t spent

I’ve never loved another like the girl who kept my heart

And I’ve cursed the mathematics, that tore us all apart

It tore us all apart

I am an old brick mason now, I’ve traveled in my time--

I’ve rambled north, I’ve rambled south, and up and down the line;

I’ve wandered east and wandered west, I’ve been most everywhere

I’ve seen some things would make you laugh, and some would make you care

And some would make you care

Ik ben een oude metselaar en ik heb gereisd in mijn tijd...

Ik heb naar het noorden gewandeld, ik heb naar het zuiden gewandeld, en langs de lijn;

Ik heb naar het oosten gezworven en naar het westen gezworven, ik ben het meest overal geweest

Ik heb gezien dat sommige dingen je zouden laten huilen, en sommige zouden je laten staren

En sommigen zouden je laten staren

In Baton Rouge woonde een dame, voor zover ik me kan herinneren

Het was zo lang geleden dat het St. Paul had kunnen zijn

Ze kuste me in ieder geval met een zeldzame en magische blik

En ik begon naar de rechtbank en vonkte alsof ik een kans had

Alsof ik een kans had

Haar enkel was zo gebogen, ik heb nooit naar haar knie gekeken

Mijn hart begon te kloppen als ik haar gevlekte merrie zie

En bij het passeren zou ik een briefje achterlaten, netjes weggestopt in haar tuig

En ik hoop dat ze zou lezen, veel meer om er een terug te sturen

Veel meer om er een terug te sturen

En dit deed ze!

Ik zal die mooie lentemorgen nooit vergeten

Bij het opstaan ​​met de vroege klokken vond ik een geurvorm

Allemaal roze en blauw en viooltjes, de boodschap een koele tocht...

«Mijn liefde,» zei ze, «mijn liefde voor jou het groeit en groeit met de helft

"Elke dag groeit het met de helft."

Van daaruit vloog de tijd snel en de stenen stegen van de vloer

Ik zou op mijn steiger staan, mijn liefde door de deur zien gaan

Onze notities zouden als Luna-motten rond de groeiende vlam vliegen

In elk zou ze een helft toevoegen, en ik zou hetzelfde doen

En ik zou hetzelfde doen

De zomer ging over in de herfst en het hotel was klaar

Waar eens de helft van de stenen had gezeten, was er nu geen één meer

En waar haar pijl ooit goed en tot aan het doel zat

Ik had het zien vliegen totdat het tot rust kwam in mijn hart

Om te rusten in mijn hart

Maar toen vertelde ze me helaas, dat het nooit meer...

Ze had in de wiskunde geleerd dat het een onwaarheid is die we zien...

Want als een pijl is begonnen, moet deze voor de helft gaan, niet allemaal

En daaruit volgt duidelijk dat het helemaal niet kan beginnen

Oh, het kan helemaal niet beginnen

Elk gebouw dat ik ben begonnen, is uiteindelijk af

Elke steen die ik heb gelegd, heeft zijn plaats behouden ondanks de krachtigste wind

Ik heb gehoord dat de dame getrouwd is met een advocaat uit Dubuque

Met een aantal levendige kinderen en een terriër genaamd «Duke».

Een terriër genaamd «Duke».

Maar ik... ik ben al lang vertrokken, hoewel ik niet zeker weet of ik ben gegaan

De weg is lang en bochtig, maar de reis is niet besteed

Ik heb nog nooit van een ander gehouden zoals het meisje dat mijn hart bewaarde

En ik heb de wiskunde vervloekt, die ons allemaal uit elkaar scheurde

Het scheurde ons allemaal uit elkaar

Ik ben nu een oude metselaar, ik heb gereisd in mijn tijd...

Ik heb naar het noorden gewandeld, ik heb naar het zuiden gewandeld, en langs de lijn;

Ik heb naar het oosten gezworven en naar het westen gezworven, ik ben het meest overal geweest

Ik heb gezien dat sommige dingen je aan het lachen zouden maken, en van andere zou je erom geven

En sommigen zouden je erom geven