The Pardoner's Tale - Baba Brinkman

My story begins at a bar, where three friends

Drink cheap gin and party hard all weekend

These men were riot-starter types

Who spent the better part of their money on cards and dice

Livin' the life of loose women and vice

Pickin' fights, seduced by all seven different types

Of sins, a feeding frenzy of Vengeance

Vanity, Lust, Greed and Envy

Devious energy left them half-insane

Laughing deranged like hyenas at their bastard games;

As each glass was drained and each bet was placed

They set the pace and left space for their next mistakes

All excessive waste and drunken rambling

With eager hands trembling;

eventually gambling

Leads to panhandling, But that’s the price

You pay to cast the dice, and other appetites

Pay the same sacrifice, while the false assumption

Is they help us function, when really it’s just a dungeon

Of self-consumption

In other words, it’s not worth it;

This world is not perfect, but it gets worse if

Flesh is the only god you worship

As mortal men you

Need more than the sinews in your corpse to defend you

But let the story continue, the same as before

Where these three hard-core men drink at the bar

Someone came in the door and ordered a beer

And told a sad story they were sorry to hear;

Choking on tears, he said, «Death is a thief!

My friend was asleep and his breath just ceased

May he rest in peace, and never be stressed;

I guess people ever need to be ready to meet Death!»

And disrespectfully, the three inebriated rioters

Proceeded to curse and debated the guy’s words:

«I've heard,» stated the first, «Enough about Death!

Every town is gripped in his clutches without rest

What is it about this foe that’s so scary?

Please

If an adversary bleeds and breathes the same air as me

I can bury it!

See, fellas, what I’m tellin'

You is: Death is a villain, and the rest is irrelevant

So let’s go kill him!»

When he’d said his piece

The rest agreed, and the three friends hit the streets

And went to seek their destiny, and provoke a confrontation

In a drunken rage, hoping Death would come and face them

Their intoxication made them sure of their purpose

And fed the infernal furnace of their courage, a kernel

Nourished by these three murderous wretches in denial

Less than a mile into their quest to put Death on trial

They met this guy all wrapped in bandages

An old handicapped man, with disadvantages

And the three friends examined his bleeding flesh

And demanded he tell them how he was cheating death

Seeming perplexed, the old man responded with soft words

And said, «I walk the earth like a creature God has cursed!

My lot is the worst and most desperate place to be;

I pray faithfully every day for Death to take me

Waiting patiently, and someday he will arrive

But in the meantime, until I die, I’m still alive.»

In a burst of ill-advised pride, the first

Of the three rioters replied, «This guy

Is a spy, or worse!

I guess Death is his master

And gives him everlasting life forever after

A benevolent benefactor, perhaps, to have protecting you

But nothing gets a confession faster than weapons do!»

And stepping to this old man with mindless threats

They demanded he tell them where they could find Death

«Find Death?»

laughed the old man, «Perhaps you will;

He lives under that tree on that grassy hill.»

Ready to kill, with their jagged-edged daggers drawn

The three aggravated braggarts staggered up the lawn

And without dragging on while the story is told

Beneath the tree they found a bag filled with glorious gold

The hoard was more than forty-fold their wildest dreams

And they smiled like demons, hatching violent schemes

While the steam from their previous plan was dissipated;

They were so fixated on the gold, it just abated

And the search for death was traded for work of greater urgency

Now the worst of the three had the first words to speak

And said, «Certainly it seems fortune gave us this gold

To save us from having to work and slave in the cold

But fortune favours the bold, and to spend this treasure

On endless pleasures, to begin we’d better

Take preventative measures, ‘cause if the switch from poor to rich

Is too disproportionate, then law-enforcement will get

Suspicious how we afforded it, and then we’ll pay the price

So let’s sit tight and play this right:

See, we’ll wait 'til late at night, and if all is not lost

Under the cover of darkness we can haul this all off

But for now we’ll draw straws, since we’ve got a lot of time

And one of us can run off and buy a bottle of wine.»

The others thought the plot was fine, and trusted its wit

And the youngest among them drew the cut stick

And rushed to get booze so this could be celebrated

As the other two plotted and whispered while they waited

The worst delegated again and said, «Listen friend

Let’s invent a way to get paid a greater dividend

In the end we can each have half this treasure

If we get our acts together now and take drastic measures.»

The other asked incredulously, «How can this be

When right now we’re bound to split the treasure by three?»

«Let's see,» said the first with a savage laugh

«Just imagine the third man gets stabbed in the back

Now, I’m bad at maths, addition and subtraction

But don’t we get to split the treasure in half then?

You distract him when he comes back with the wine

And I’ll make sure our young friend gets stabbed in the spine

The first attack is mine, then you back me up;

Just slash his gut, and add the last cut

To our friend’s bad luck.»

And because of his greed

The other agreed to this covetous deed

By the trunk of this tree they waited to pounce

While the youngest of the three made his way into town

Weighted-down by the thought of a whole lotta gold

Which inaudibly caught ahold of him and gnawed at his soul

He wanted it so bad he could taste it;

Any part of it shared was like a part of it wasted

And he harboured a hatred in his heart, and decided

Never to let this precious treasure get divided

And guided by the shine of carnal greed

He went to buy the wine, and then to the pharmacy

And, sounding harmless, he asked for this black ointment

That he’d seen used in the past as rat poison

Meaning to trap his boys into drinking tainted wine

While at the same time thinking, «The game is mine!»

Another famous line that became his last words

'Cause when he got back the others acted first

And stabbed him mercilessly with vicious blows

And since the kid was quick to give up the ghost

They proposed a victory toast to the crime

And both enjoyed a glass of the poisoned wine

And collapsed, going blind, in a fit of convulsions

Which halted their pulses and ultimately resulted in

Their spirits' expulsions

And because of their greed

They did indeed find Death under the tree

They did indeed find Death under the tree

Mijn verhaal begint in een bar, waar drie vrienden

Goedkope gin drinken en het hele weekend feesten

Deze mannen waren oproerkraaiers

Die het grootste deel van hun geld uitgeven aan kaarten en dobbelstenen

Leef het leven van losse vrouwen en ondeugd

Pickin'-gevechten, verleid door alle zeven verschillende typen

Van zonden, een voedende razernij van wraak

IJdelheid, Lust, Hebzucht en Afgunst

Slinkse energie maakte hen half krankzinnig

Krankzinnig lachend als hyena's om hun bastaardspelletjes;

Terwijl elk glas werd leeggemaakt en elke weddenschap werd geplaatst

Ze bepaalden het tempo en lieten ruimte voor hun volgende fouten

Allemaal buitensporige verspilling en dronkenschap

Met gretige trillende handen;

uiteindelijk gokken

Leidt tot panhandling, maar dat is de prijs

U betaalt om de dobbelstenen te werpen en andere begeerten

Betaal hetzelfde offer, terwijl de valse veronderstelling

Helpen ze ons functioneren, terwijl het eigenlijk maar een kerker is

Van eigen verbruik

Met andere woorden, het is het niet waard;

Deze wereld is niet perfect, maar het wordt erger als

Vlees is de enige god die je aanbidt

Als sterfelijke mannen jij

Heb meer nodig dan de pezen in je lijk om je te verdedigen

Maar laat het verhaal doorgaan, hetzelfde als voorheen

Waar deze drie hardcore mannen aan de bar drinken

Er kwam iemand binnen en bestelde een biertje

En vertelde een droevig verhaal dat ze speet om te horen;

Stikkend in tranen zei hij: «De dood is een dief!

Mijn vriend sliep en zijn adem stopte gewoon

Moge hij in vrede rusten en nooit gestrest zijn;

Ik denk dat mensen ooit klaar moeten zijn om de Dood te ontmoeten!»

En respectloos, de drie dronken relschoppers

Ging verder met vloeken en debatteerde over de woorden van de man:

«Ik heb gehoord,» zei de eerste, «genoeg over de dood!

Elke stad wordt zonder rust in zijn klauwen gegrepen

Wat is er met deze vijand dat zo eng is?

Alstublieft

Als een tegenstander bloedt en dezelfde lucht inademt als ik

Ik kan het begraven!

Zie, jongens, wat ik zeg

Jij bent: de dood is een slechterik en de rest is niet relevant

Dus laten we hem gaan vermoorden!»

Toen hij zijn stuk had gezegd

De rest was het daarmee eens en de drie vrienden gingen de straat op

En gingen hun lot zoeken en een confrontatie uitlokken

In een dronken woede, in de hoop dat de Dood hen zou komen tegemoet treden

Hun bedwelming maakte hen zeker van hun doel

En voedden de helse oven van hun moed, een pit

Gevoed door deze drie moorddadige stakkers in ontkenning

Minder dan een mijl in hun zoektocht om Death te berechten

Ze ontmoetten deze man helemaal in verband gewikkeld

Een oude gehandicapte man, met nadelen

En de drie vrienden onderzochten zijn bloedende vlees

En eiste dat hij hen zou vertellen hoe hij de dood bedroog

De oude man leek perplex en antwoordde met zachte woorden

En zei: "Ik loop over de aarde als een schepsel dat God heeft vervloekt!

Mijn lot is de slechtste en meest wanhopige plek om te zijn;

Ik bid elke dag trouw dat de dood me meeneemt

Geduldig wachten, en op een dag zal hij aankomen

Maar in de tussentijd, tot ik sterf, leef ik nog steeds.»

In een uitbarsting van onverstandige trots, de eerste

Van de drie relschoppers antwoordde: 'Deze man

Is een spion, of erger!

Ik denk dat de dood zijn meester is

En geeft hem het eeuwige leven voor altijd daarna

Een welwillende weldoener misschien om u te beschermen

Maar niets krijgt sneller een bekentenis dan wapens!»

En naar deze oude man stappen met dwaze bedreigingen

Ze eisten dat hij hen zou vertellen waar ze de dood konden vinden

«De dood vinden?»

lachte de oude man, «Misschien wel;

Hij woont onder die boom op die met gras begroeide heuvel.»

Klaar om te doden, met hun gekartelde dolken getrokken

De drie verergerde opscheppers wankelden het gazon op

En zonder te slepen terwijl het verhaal wordt verteld

Onder de boom vonden ze een zak gevuld met glorieus goud

De schat was meer dan veertig keer hun stoutste dromen

En ze lachten als demonen en smeedden gewelddadige plannen

Terwijl de stoom van hun vorige plan werd afgevoerd;

Ze waren zo gefixeerd op het goud, dat het gewoon afnam

En de zoektocht naar de dood werd ingeruild voor werk van grotere urgentie

Nu had de slechtste van de drie de eerste woorden om te spreken

En zei: "Het lijkt erop dat het fortuin ons dit goud heeft gegeven

Om te voorkomen dat we moeten werken en zwoegen in de kou

Maar het fortuin is gunstig voor de stoutmoedigen en om deze schat uit te geven

Over eindeloze genoegens, om te beginnen kunnen we beter

Neem preventieve maatregelen, want als de overstap van arm naar rijk gaat

Is te disproportioneel, dan krijgt de politie het

Verdacht hoe we het hebben betaald, en dan betalen we de prijs

Dus laten we rustig aan doen en dit goed spelen:

Kijk, we wachten tot laat in de nacht, en als niet alles verloren is

Onder de dekking van de duisternis kunnen we dit allemaal afslepen

Maar voor nu trekken we strootjes, want we hebben veel tijd

En een van ons kan er vandoor gaan en een fles wijn kopen.»

De anderen dachten dat het complot goed was en vertrouwden op zijn humor

En de jongste onder hen trok de afgehakte stok

En haastte zich om drank te halen zodat dit gevierd kon worden

Terwijl de andere twee plannen maakten en fluisterden terwijl ze wachtten

De ergste delegeerde opnieuw en zei: 'Luister vriend

Laten we een manier bedenken om een ​​groter dividend uitbetaald te krijgen

Uiteindelijk kunnen we allemaal de helft van deze schat hebben

Als we nu onze handen ineenslaan en drastische maatregelen nemen.»

De ander vraagt ​​ongelovig: «Hoe is het mogelijk

Wanneer moeten we nu de schat door drie delen?»

'Eens kijken,' zei de eerste met een woeste lach

«Stel je voor dat de derde man in de rug wordt gestoken

Nu ben ik slecht in rekenen, optellen en aftrekken

Maar kunnen we de schat dan niet in tweeën splitsen?

Je leidt hem af als hij terugkomt met de wijn

En ik zal ervoor zorgen dat onze jonge vriend in de ruggengraat wordt gestoken

De eerste aanval is van mij, daarna sta jij achter mij;

Snijd gewoon zijn ingewanden door en voeg de laatste snee toe

Tot pech van onze vriend.»

En vanwege zijn hebzucht

De ander stemde in met deze hebzuchtige daad

Bij de stam van deze boom wachtten ze om te bespringen

Terwijl de jongste van de drie op weg was naar de stad

Verzwaard door de gedachte aan heel veel goud

Die hem onhoorbaar vastgreep en aan zijn ziel knaagde

Hij wilde het zo graag dat hij het kon proeven;

Elk deel ervan dat werd gedeeld, was als een deel ervan verspild

En hij koesterde een haat in zijn hart en besloot

Om deze kostbare schat nooit te laten verdelen

En geleid door de glans van vleselijke hebzucht

Hij ging de wijn kopen en daarna naar de apotheek

En onschuldig klinkend, vroeg hij om deze zwarte zalf

Die hij in het verleden had gebruikt als rattengif

Betekenis om zijn jongens in de val te lokken om bedorven wijn te drinken

Terwijl je tegelijkertijd denkt: «Het spel is van mij!»

Een andere beroemde regel die zijn laatste woorden werd

Want toen hij terugkwam, handelden de anderen als eerste

En stak hem genadeloos neer met wrede slagen

En aangezien de jongen snel de geest gaf

Ze stelden een overwinningstoast voor op de misdaad

En beiden genoten van een glas van de vergiftigde wijn

En zakte in elkaar, blind wordend, in een vlaag van stuiptrekkingen

Wat hun hartslag stopte en uiteindelijk resulteerde in

De verdrijving van hun geesten

En vanwege hun hebzucht

Ze vonden inderdaad de Dood onder de boom

Ze vonden inderdaad de Dood onder de boom