Shaman - Baba Brinkman

In the rainforest, I can hear a strange chorus

Of frogs and crickets playing for us;

my brain is porridge

As the medicine man prays to the source

Holding my head in his hands;

my presence vanishes

Into the depths of this trance;

images dance

And spin as he chants and shakes a bundle of plants

His lungs expand and flows of cigarette smoke

Exit his throat, the rumble in his chest grows

In the background, the jungle silhouettes glow

Then all at once he lets go;

my head is sweat-soaked

I’m a humble guest, though, with no question marks

I think I just lost control of my wits in this pitch dark

A matchstick sparks;

as the blackness splits apart

The medicine man sits with a candlestick

Held in his hands lit;

the flame’s dance enchants it

Then he hands it to me and stands, and that’s it

In het regenwoud hoor ik een vreemd refrein

Van kikkers en krekels die voor ons spelen;

mijn brein is pap

Terwijl de medicijnman tot de bron bidt

Mijn hoofd in zijn handen houden;

mijn aanwezigheid verdwijnt

In de diepten van deze trance;

beelden dansen

En draai terwijl hij zingt en een bos planten schudt

Zijn longen zetten uit en stromen sigarettenrook

Verlaat zijn keel, het gerommel in zijn borst neemt toe

Op de achtergrond gloeien de jungle-silhouetten

Dan laat hij ineens los;

mijn hoofd is doorweekt van het zweet

Ik ben echter een nederige gast, zonder vraagtekens

Ik denk dat ik de controle over mijn verstand verloor in dit pikkedonker

Een lucifer vonkt;

terwijl de duisternis uiteenvalt

De medicijnman zit met een kandelaar

Gehouden in zijn handen verlicht;

de dans van de vlam betovert het

Dan geeft hij het aan mij en staat, en dat is het