Scientist - Baba Brinkman

As an act of defiance, I insist

On disrupting silences with an iron fist

I’m not a mindless artist;

I’m a scientist

Einstein and Darwin are partners I enlist

I spark alliances, chasing after infinity

Matter is energy trapped in genetic memory

I gather it into me and capture it vividly

When adapting it into these raps with intensity

I don’t ask for sympathy, though it’s often hard

I want no part of post-modern art

Or doggerel shot-in-the-dark Hallmark card

Photocopied poems thrown in the shopping cart

I don’t know where the problem starts, but it finishes here

Witnesses hear the difference;

every sentence is clear

Innocent ears listen as fear and sin disappear

This is sheer Genesis;

redemption is near

I’m a scientist in the lab;

I mix it up With a giant gift of gab, just a nut

But I’m not Quannum or Common

I’m an anomalous phenomenon

Just tryin' to spit this rap, and live it up Basically I’m takin' this beat and tappin' it Like the base of a maple tree, for the sap in it The flavour is sweet, makin' me passionate

It tastes like an aphrodisiac when I fashion it Exact craftsmanship like renaissance art

I begin to come apart when the song starts

Oxymoron at heart: blonde and smart

Drawn in sharp contrast to common sparks

I blaze from dawn to dark, and at sundown

That’s when I rap to the fat drum sound

I wrap my tongue around the claps and pounds

Like the underground Pied Piper: rats come drown

‘Cause half the acts around are sinking ships

About to relinquish diminishing grips

I make fingers slip when I bring this quick-

Witted English linguistic brinkmanship

I’m a scientist in the lab;

I mix it up With a giant gift of gab, just a nut

But I’m not Quannum or Common

I’m an anomalous phenomenon

Just tryin' to spit this rap, and live it up When I rap, I stand on the shoulders of geniuses

With hats back and baggy pants, holding their penises

Posing overeager for media shows, but I see them as Poets and dreamers, you know what I mean?

This is Why I flow with a seamlessness that approaches perfection

And openly question those with Jehovah’s protection

Although my only weapons are jokes;

with no aggression

My most hopeless obsession is with my own reflection

So I suppose the impression I give is narcissistic

A smart, gifted, artistic, hard-fisted, dark, twisted

Sharp-witted, scarred, sadistic, heartless mystic

As harsh as it is to have my worst parts listed

Definitions are simplistic one-dimensional blurbs

Invented in the intention to blur sensual curves

I was sent to this earth with unconventional words

Which I intend to disperse until some tension is purged

I’m a scientist in the lab;

I mix it up With a giant gift of gab, just a nut

But I’m not Quannum or Common

I’m an anomalous phenomenon

Just tryin' to spit this rap, and live it up

Als een daad van verzet sta ik erop

Over stiltes doorbreken met ijzeren vuist

Ik ben geen hersenloze artiest;

Ik ben een wetenschapper

Einstein en Darwin zijn partners die ik inschakel

Ik ga allianties aan en jaag oneindigheid na

Materie is energie die vastzit in het genetisch geheugen

Ik verzamel het in mij en leg het levendig vast

Bij het aanpassen aan deze raps met intensiteit

Ik vraag niet om medeleven, hoewel het vaak moeilijk is

Ik wil geen deel uitmaken van postmoderne kunst

Of rijmelarij shot-in-the-dark Hallmark-kaart

Gefotokopieerde gedichten in de winkelwagen gegooid

Ik weet niet waar het probleem begint, maar het eindigt hier

Getuigen horen het verschil;

elke zin is duidelijk

Onschuldige oren luisteren terwijl angst en zonde verdwijnen

Dit is pure Genesis;

verlossing is nabij

Ik ben een wetenschapper in het lab;

Ik verwissel het met een gigantisch geschenk van geklets, gewoon een noot

Maar ik ben geen Quannum of Common

Ik ben een abnormaal fenomeen

Probeer gewoon deze rap uit te spugen, en leef het uit. In feite neem ik deze beat en tik erop. Zoals de basis van een esdoorn, voor het sap erin. De smaak is zoet, maakt me gepassioneerd

Het smaakt naar een afrodisiacum als ik het maak Exact vakmanschap zoals renaissancekunst

Ik begin uit elkaar te vallen wanneer het nummer begint

Oxymoron in hart en nieren: blond en slim

Getekend in scherp contrast met gewone vonken

Ik brand van zonsopgang tot donker en bij zonsondergang

Dat is wanneer ik rap op het vette drumgeluid

Ik wikkel mijn tong rond de klappen en ponden

Zoals de ondergrondse Rattenvanger: ratten verdrinken

Omdat de helft van de acts in de buurt zinkende schepen zijn

Staat op het punt om afnemende grip op te geven

Ik laat vingers uitglijden als ik deze snelle-

Witte Engelse taalvaardigheid

Ik ben een wetenschapper in het lab;

Ik verwissel het met een gigantisch geschenk van geklets, gewoon een noot

Maar ik ben geen Quannum of Common

Ik ben een abnormaal fenomeen

Probeer gewoon deze rap uit te spugen en het waar te maken. Als ik rap, sta ik op de schouders van genieën

Met petten op en wijde broeken, hun penissen vasthoudend

Overijverig poseren voor mediashows, maar ik zie ze als dichters en dromers, snap je wat ik bedoel?

Dit is waarom ik stroom met een naadloosheid die perfectie benadert

En ondervraag openlijk degenen die Jehovah’s bescherming genieten

Hoewel mijn enige wapens grappen zijn;

zonder agressie

Mijn meest hopeloze obsessie is met mijn eigen spiegelbeeld

Dus ik veronderstel dat de indruk die ik geef narcistisch is

Een slimme, begaafde, artistieke, hardnekkige, donkere, verdraaide

Scherpe, getekende, sadistische, harteloze mysticus

Hoe moeilijk het ook is om mijn slechtste delen op een rijtje te hebben

Definities zijn simplistische eendimensionale blurbs

Uitgevonden met de bedoeling om sensuele rondingen te vervagen

Ik werd naar deze aarde gestuurd met onconventionele woorden

Die ik van plan ben te verspreiden totdat enige spanning is weggenomen

Ik ben een wetenschapper in het lab;

Ik verwissel het met een gigantisch geschenk van geklets, gewoon een noot

Maar ik ben geen Quannum of Common

Ik ben een abnormaal fenomeen

Probeer deze rap gewoon uit te spugen en leef het uit