Interlude B - Baba Brinkman

Yeah, from Gilgamesh to Chaucer via the Odyssey

This is philosophical narrative artistry

And somehow it still means something to us, as powerfully

Now as it did to people who’re thousands of years asleep

Here them speak through the modern lyricism

Technology is changing, every couple years it’s different

And language is evolving too, smooth and sinuous

It’s only human nature that remains continuous

That’s the influence of our natural history

People have the same passions now as past centuries

Whether it’s jealousy, greed, lust or vengeance

We’re just the descendants of those who left descendants

The body disintegrates into dust and cinders

While the legacy remains, in memories and young infants

But who gets remembered, and who gets forgotten?

And whose line dies out, and whose gets to blossom?

That’s where the crux of the story resides

In the struggle to survive and leave something behind

It’s the struggle to survive

And leave something behind

Ja, van Gilgamesj tot Chaucer via de Odyssee

Dit is filosofische verhalende kunst

En op de een of andere manier betekent het nog steeds iets voor ons, net zo krachtig

Nu zoals het deed met mensen die duizenden jaren slapen

Hier spreken ze door middel van de moderne lyriek

Technologie verandert, elke paar jaar is het anders

En de taal evolueert ook, soepel en bochtig

Het is alleen de menselijke natuur die continu blijft

Dat is de invloed van onze natuurlijke historie

Mensen hebben nu dezelfde passies als vorige eeuwen

Of het nu gaat om jaloezie, hebzucht, lust of wraak

We zijn slechts de afstammelingen van degenen die afstammelingen hebben achtergelaten

Het lichaam valt uiteen in stof en sintels

Terwijl de erfenis blijft bestaan, in herinneringen en jonge baby's

Maar wie wordt herinnerd en wie wordt vergeten?

En wiens lijn sterft uit, en wiens komt tot bloei?

Dat is waar de kern van het verhaal ligt

In de strijd om te overleven en iets achter te laten

Het is de strijd om te overleven

En laat iets achter