Sorvolando - Anna Tatangelo

Credimi lo so se si tratta solo di un momento

oppure no profonde geometrie

le strade che percorrono le mie malinconie

sorvolando penso a te nel lasciarti due aprole

parole

ma tu non sai pi?

farmi male

stai passando come un temporale tu non sai cosa vuoldire

liberare chi non vuol tradire

fisso il pavimento

sei una trappola visiva che mi porto dentro

va bene dillo tu se vuoi sparare a zero

per colpire un p?

di pi?

sorvolando penso a te nel lasciarti due parole

parole

ma tu non sai pi?

farmi male

stai passando come un temporale tu non sai cosa vuol dire liberare

chi non vuole tradire

tu non mi lasci respirare

vento gelido

le tue parole cancellare la tua traccia

restando ancora in piedi devi andare oltre la buccia

perche' forse non mi vedi

rotolare come un sasso

che si perde in mare

nelle cose trova il pezzo

che devi riparare

ma tu… tu…ma tu…

non sai pi?

farmi male

stai passando come un temporale

tu non sai cosa vuol dire

liberare

chi non vuol tradire

credimi non so se si tratta solo di un momento oppure no profonde geometrie

le strade che percorrono le mie malinconie

Geloof me, ik weet of het maar een moment is

of geen diepe geometrieën

de wegen die door mijn melancholie lopen

overvliegend denk ik aan je door je twee aproles achter te laten

woorden

maar weet je niet meer?

doet me pijn

je gaat voorbij als een onweersbui je weet niet wat het betekent

bevrijd degenen die niet willen verraden

Ik staar naar de vloer

je bent een visuele val die ik naar binnen draag

oke vertel of je nul wilt schieten

ap raken?

meer?

overvliegend denk ik aan je door je twee woorden achter te laten

woorden

maar weet je niet meer?

doet me pijn

je gaat voorbij als een storm je weet niet wat het betekent om te bevrijden

wie wil er niet verraden

je laat me niet ademen

ijzige wind

je woorden wissen je sporen uit

terwijl je nog steeds staat, moet je verder gaan dan de schil

omdat je me misschien niet ziet

rollen als een steen

dat is verloren in de zee

in dingen vindt hij het stuk

die je moet repareren

maar jij... jij... maar jij...

weet je niet meer?

doet me pijn

je gaat voorbij als een onweersbui

je weet niet wat het betekent

bevrijden

wie wil er niet verraden

geloof me ik weet niet of het maar een moment is of niet diepe geometrieën

de wegen die door mijn melancholie lopen