L'Arcobaleno - Anna Tatangelo

In principio c’eri tu

Fino a non poterne più

Finchè cambia scena, io come una scema e tu

Che mi prendi e poi mi butti via

E dici cosa vuoi che sia

Senza più rispetto, torni in questo letto

E mi sfiori adesso le mani

Mi racconti che torni domani

E mi baci non so farne a meno

Temporale che torna sereno

E mi trovo di colpo insicura

Rassegnata e di nuovo confusa

Vorrei chiuderti dentro un pensiero

Trasformarlo in un arcobaleno

Questa notte o mi ami di più

O non amarmi mai più

Cosa credi, resto in piedi

Ma ora dimmi che mi ami di più

O non dirlo mai più

Come vedi, cado in piedi

E adesso non andartene

In principio c’ero io

Nei tuoi giochi solo io

Satellite in affitto

Di un tempo mai perfetto

Con la solita bugia

Prima o poi ti porto via

Illudersi di nuovo

Per un istante solo

E mi prendi ancora le mani

Mi racconti che torni domani

E mi piace non so farne a meno

Temporale che torna sereno

E mi trovo di colpo insicura

Rassegnata e di nuovo confusa

Vorrei chiuderti dentro un pensiero

Trasformarlo in un arcobaleno

Questa notte o mi ami di più

O non amarmi mai più

Cosa credi, resto in piedi

Ma ora dimmi che mi ami di più

O non dirlo mai più

Come vedi, sono in piedi

Tu vivi nel cuore… sempre

Questa notte o mi ami di più

O non amarmi mai più

Cosa credi, resto in piedi

Adesso puoi andartene

In het begin was jij er

Tot ik het niet meer aankan

Zolang de scène verandert, hou ik van een dwaas en van jou

Dat je me pakt en dan weggooit

En je zegt wat je wilt dat het is

Zonder meer respect ga je terug naar dit bed

En nu raak je mijn handen aan

Zeg me dat je morgen terugkomt

En je kust me, ik kan er niets aan doen

Storm keert terug duidelijk

En ik merk dat ik opeens onzeker ben

Weer ontslag genomen en in de war

Ik zou je graag in een gedachte opsluiten

Verander het in een regenboog

Vanavond of je houdt meer van me

Of nooit meer van me houden

Wat denk je, ik sta?

Maar vertel me nu dat je meer van me houdt

Of zeg het nooit meer

Zoals je kunt zien, val ik op mijn voeten

En ga nu niet

In het begin was ik er

In jouw games alleen ik

Satelliet te huur

Van een nooit perfecte tijd

Met de gebruikelijke leugen

Vroeg of laat neem ik je mee

Houd jezelf weer voor de gek

Voor een moment

En je neemt nog steeds mijn handen

Zeg me dat je morgen terugkomt

En ik vind het leuk, ik weet niet hoe ik zonder moet

Storm keert terug duidelijk

En ik merk dat ik opeens onzeker ben

Weer ontslag genomen en in de war

Ik zou je graag in een gedachte opsluiten

Verander het in een regenboog

Vanavond of je houdt meer van me

Of nooit meer van me houden

Wat denk je, ik sta?

Maar vertel me nu dat je meer van me houdt

Of zeg het nooit meer

Zoals je kunt zien, sta ik

Je leeft in het hart ... altijd

Vanavond of je houdt meer van me

Of nooit meer van me houden

Wat denk je, ik sta?

Nu kun je vertrekken