Derroche - Ana Belén

El reloj de cuerda suspendido

El teléfono desconectado

En una mesa dos copas de vino

Y a la noche se le fue la mano…

Una luz rosada imaginamos

Comenzamos por probar el vino

Con mirarnos todo lo dijimos

Y a la noche se le fue la mano…

Si supiera contar todo lo que sentí

No quedó un lugar que no anduviera en ti

Besos, ternura

Qué derroche de amor

Cuánta locura

Que no acabe esta noche

Ni esta luna de abril

Para entrar en el cielo

No es preciso morir

Besos, ternura

Qué derroche de amor

Cuánta locura

Parecíamos dos irracionales

Que se iban a morir mañana

Derrochamos no importaba nada

Las reservas de los manantiales

Parecíamos dos irracionales

Que se iban a morir mañana

Si supiera contar todo lo que sentí

No quedó un lugar que no anduviera en ti

Besos, ternura

Qué derroche de amor

Cuánta locura

De hangende opwindklok

De telefoon is losgekoppeld

Op een tafel twee glazen wijn

En 's avonds liep het uit de hand...

Een rooskleurig licht dat we ons voorstellen

We beginnen met het proeven van de wijn

Met elkaar aankijkend zeiden we alles

En 's avonds liep het uit de hand...

Als ik wist hoe ik alles moest vertellen wat ik voelde

Er was geen plaats die niet in jou was

kusjes, tederheid

wat een verspilling van liefde

hoe gek

Het houdt niet op vanavond

Zelfs deze maan van april niet

de hemel binnengaan

niet nodig om te sterven

kusjes, tederheid

wat een verspilling van liefde

hoe gek

We leken twee irrationeel

Dat ze morgen zouden sterven

We gaven niets uit?

De reserves van de bronnen

We leken twee irrationeel

Dat ze morgen zouden sterven

Als ik wist hoe ik alles moest vertellen wat ik voelde

Er was geen plaats die niet in jou was

kusjes, tederheid

wat een verspilling van liefde

hoe gek