Running Man - Al Stewart

Before the phone hits the receiver

You’re halfway to the door

The voice said 'get out while you can,

There’s just ten minutes, nothing more'

Time only for the essentials

Better gather them and run

The false name inside the passport,

The gold bars and the gun

And once again they’ve come out of the past

And though your mind is cool your heart is beating fast

You’ve been through it all before

Each time you wish a little more that you could ask

What do you want from me?

What do you need from me?

There’s no rest for the running man

Why can’t you let him be?'

It’s a long and twisting journey

From the sweeping northern plains

To the outcrops of the jungle

Bowed beneath the tropic rains

In the customs hall the officer

Takes you to one side

And his eyes reveal no feeling

As you hand over the bribe

And once again you’ve bought a little time

And once again you’re fading out of sight

Still the fox is growing older

As he calls over his shoulder to the night:

What do you want from me?

What do you need from me?

There’s no rest for the running man

Why can’t you let him be?

Here, come over here

Beneath a sympathetic moon

We’ll sit and talk over old times without a fear

Another beer, from the cafes of the night

The tumbling rhythms of guitars ring loud and clear

One by one they’ve nailed the others

But you always got away

What it is that keeps you just that step ahead

No one can say

In one last raid the agents

Of the dawn break down the door

Of a house where you were standing

Maybe just an hour before

And still the thread continues to unwind

You take the hidden roads that only you can find

And should they come upon your tracks

There’s just a question hanging back you left behind

What do you want from me?

What do you need from me?

No rest for the running man

Why can’t you let him be?

What do you want from me?

What do you need from me?

Voordat de telefoon de ontvanger raakt

Je bent halverwege de deur

De stem zei 'ga weg nu het nog kan,

Er is maar tien minuten, niets meer'

Tijd alleen voor de essentie

Je kunt ze beter verzamelen en rennen

De valse naam in het paspoort,

De goudstaven en het pistool

En weer komen ze uit het verleden

En hoewel je geest koel is, klopt je hart snel

Je hebt het allemaal al eens meegemaakt

Elke keer dat je iets meer wilt dan je zou kunnen vragen

Wat wil je van me?

Wat heb je van me nodig?

Er is geen rust voor de rennende man

Waarom kun je hem niet met rust laten?'

Het is een lange en kronkelige reis

Van de uitgestrekte noordelijke vlaktes

Naar de uitlopers van de jungle

Gebogen onder de tropische regens

In de douanehal de officier

Brengt je naar één kant

En zijn ogen onthullen geen gevoel

Terwijl je het smeergeld overhandigt

En je hebt weer wat tijd gekocht

En opnieuw vervaag je uit het zicht

Toch wordt de vos ouder

Terwijl hij over zijn schouder naar de nacht roept:

Wat wil je van me?

Wat heb je van me nodig?

Er is geen rust voor de rennende man

Waarom kan je hem niet laten zijn?

Hier, kom eens hier

Onder een sympathieke maan

We zullen zitten en praten over oude tijden zonder angst

Nog een biertje, uit de cafés van de nacht

De tuimelende ritmes van gitaren klinken luid en duidelijk

Een voor een hebben ze de anderen genageld

Maar je kwam altijd weg

Wat het is dat je net die stap voor blijft

Niemand kan zeggen

In een laatste overval op de agenten

Van de dageraad breek de deur in

Van een huis waar je stond

Misschien een uur eerder

En nog steeds blijft de draad zich ontspannen

Je neemt de verborgen wegen die alleen jij kunt vinden

En als ze op je sporen komen

Er is alleen een vraag die je achterliet

Wat wil je van me?

Wat heb je van me nodig?

Geen rust voor de rennende man

Waarom kan je hem niet laten zijn?

Wat wil je van me?

Wat heb je van me nodig?