Carol - Al Stewart

Sometimes it seems unimaginable

That you were ever any other way

With your white rose face and your orphan clothes

Embroidered jeans and silver chains

You’re a well known face in all the hang-out places

Where the lost souls congregate

You sit all night but you talk too fast

I don’t know what you’re trying to say

Oh Carol, I think it’s time for running for cover

Believe me, you’re everyone’s and nobody’s lover

You’ve got a one-way ticket for all your yesterdays

I know your daddy said he’d talk to you

But he never really found the time

And your TV mother with her cocktail eyes

Could never really reach your mind

So you fixed your star to a passing dream

And took a cocaine holiday

Now the years flow 'round you in a muddy stream

You need another place to stay

Reach down, silvery ship from the stars

I know you’re there

I know you’ll understand me

You can take me anywhere

I know you must be there

While sometimes it seems impossible

That the game could get that rough

But the stage is set, the exit’s barred

And the make-up won’t come off

So you make your bow to the balcony

You light another cigarette

And the lights grow dim as the music starts

And it’s easy to forget

Soms lijkt het ondenkbaar

Dat je ooit anders was

Met je witte rozengezicht en je weeskleren

Geborduurde jeans en zilveren kettingen

Je bent een bekend gezicht in alle uitgaansgelegenheden

Waar de verloren zielen samenkomen

Je zit de hele nacht, maar je praat te snel

Ik weet niet wat je probeert te zeggen

Oh Carol, ik denk dat het tijd is om dekking te zoeken

Geloof me, je bent de minnaar van iedereen en van niemand

Je hebt een enkeltje voor al je gisteren

Ik weet dat je vader zei dat hij met je zou praten

Maar hij heeft nooit echt de tijd gevonden

En je tv-moeder met haar cocktailogen

Kon nooit echt je geest bereiken

Dus je hebt je ster gefixeerd op een voorbijgaande droom

En nam een ​​cocaïnevakantie

Nu stromen de jaren om je heen in een modderige stroom

Je hebt een andere plek nodig om te verblijven

Reik naar beneden, zilverachtig schip van de sterren

Ik weet dat je daar bent

Ik weet dat je me zult begrijpen

Je kunt me overal mee naartoe nemen

Ik weet dat je daar moet zijn

Hoewel het soms onmogelijk lijkt

Dat het spel zo ruig kan worden

Maar het podium is gezet, de uitgang is versperd

En de make-up komt er niet af

Dus je buigt naar het balkon

Je steekt nog een sigaret op

En de lichten worden gedimd als de muziek begint

En het is gemakkelijk te vergeten