Rap Legítimo - A286

Sem emoção no bagulho, ai, aqui é nóiz tiozin

Favela?

sim, gueto?

sim, rap legitimo!

Fruto dos becos, eco dos pensamentos

Tenso dos fundão dos gueto, as invasão do centro

É desse jeito mesmo, distante dos flash

Sem perfil pra celebre, ainda atendendo

As expectativas dos moleques

Entre os click-clack, os back vai, aqui os verme cai

Aqui os verme cai, é nóiz memo rapaz

Sobrevivente da guerra, do morro, do esgoto

Do mofo, do lodo, dos loucos, dos porco

Sem socorro

Com alta capacidade, ó, de frente a tela ri

Disse por que sua instrução só foi o gibi da Magali

Porque não leem, não escrevem, não fazem cálculos

Não sabem quem são sua localização no mapa geográfico

Analfabetos, oficialmente alfabetizado

Futuros soldados da nação?

não, dos morros, do estado

Guardiões de ponto de tráfico, usuários, presidiários

Baleados, finados, abandonados

Descriminados, desempregados

Desesperançados, enfim, todos semelhantes a mim

O dono da tristeza no jardim das dores

Aonde sangue orvalha as flores das primavera sem cores

Ai, nasci no inferno e contrariei o lógico

E hoje eu vim pra ressuscitar os mortos

É A286 que tá no ar e nóiz não vai parar

Enquanto houver motivos, tiros, atentados, condenados

Injustiçados, inocentes condenados

É A286 que tá no ar e nóiz não vai parar

Tá de tiração, cuzão?

sente na pele

O efeito do esquecimento, a febre dos moleque

Confuso na escuridão, temendo os próprio sentimento

Cultivo minha depressão, refém da magoa no peito

Sorrisos traiçoeiros feito lamina afiada, elogio são veneno

Tudo que seduz mata, maldade nunca descansa

E o pior inimigo é o excesso de confiança

Por trás de toda riqueza a uma injustiça

To armado sim, é que paz

Eu só vi no sorriso das minhas filhas

Sem alternativa em meios os demônios, penso

Aonde há vida, não tolera medo

Foda-se seus conceito ético, certo não existe

O bom nem sempre é justo, mas o final é sempre triste

É tio, pra quem nasceu, foi a própria tragédia

Nunca vi minha vida numa novela

Um dia até o demônio gela, se os menor nada tem há perder

Onde os homens morrem antes de adoecer

Onde os pais enterram seus filhos, as orações foram inúteis

Pai de famílias bem louco em dias úteis

Mortos em corpos vivos, imploram, devotos da volta de cristo

E é óbito.

queria acreditar que a morte trás o paraíso, a paz

Sem ter que me questionar: Deus sabe o que faz

O deus que salva, previne, não deixa o fogo queimar

Quem até teve o livre arbítrio, mas não a opção de não chorar

É A286 que tá no ar e nóiz não vai parar

Enquanto houver motivos, tiros, atentados, condenados

Injustiçados, inocentes condenados

É A286 que tá no ar e nóiz não vai parar

Tá de tiração, cuzão?

sente na pele

O efeito do esquecimento, a febre dos moleque

Geen emotie in het spul, oh, dit is noiz tiozin

Sloppenwijk?

ja, getto?

ja, legitieme rap!

Vrucht van de steegjes, echo van gedachten

Gespannen vanaf de onderkant van de getto's, de invasie van het centrum

Het is zo, weg van de flitser

Geen profiel om te vieren, nog aanwezig

De verwachtingen van de kinderen

Onder de klik-klak gaat de rug, hier valt de verme

Hier vallen de wormen, het is noiz memo boy

Overlevende van de oorlog, de heuvel, het riool

Van de meeldauw, het slijm, de gekke mensen, de varkens

hulpeloos

Met hoge capaciteit, oh, voor het ri-scherm

Hij zei waarom zijn instructie alleen Magali's stripboek was

Omdat ze niet lezen, niet schrijven, niet rekenen

Ze weten niet wie hun locatie is op de geografische kaart

Analfabeet, officieel geletterd

Toekomstige soldaten van de natie?

nee, van de heuvels, van de staat

Bewakers van verkeerspunten, gebruikers, gevangenen

Neergeschoten, dood, verlaten

Gediscrimineerd, werkloos

Hopeloos, kortom, iedereen lijkt op mij

De eigenaar van verdriet in de tuin van pijn

Waar bloed kleurloze lentebloemen dauwt

Oh, ik ben in de hel geboren en ik ging tegen de logica in

En vandaag kwam ik om de doden op te wekken

Het is A286 die in de lucht is en we zullen niet stoppen

Zolang er redenen zijn, schoten, aanvallen, veroordeeld

Onrecht aangedaan, onschuldigen veroordeeld

Het is A286 die in de lucht is en we zullen niet stoppen

Trek je eraan, klootzak?

voelen in de huid

Het effect van vergeten, de koorts van de kinderen

Verward in de duisternis, bang voor hun eigen gevoelens

Ik cultiveer mijn depressie, gegijzeld door het hartzeer in mijn borst

Bedrieglijke glimlachen als een scherp mes, lof is vergif

Alles wat verleidt doodt, het kwaad rust nooit

En de ergste vijand is overmoed

Achter alle rijkdom schuilt onrechtvaardigheid

Ja, ik ben gewapend, dat is vrede

Ik zag het alleen in de glimlach van mijn dochters

Met geen alternatief in termen van de demonen, denk ik

Waar leven is, tolereert het geen angst

Fuck je ethische concepten, recht bestaat niet

Goed is niet altijd eerlijk, maar het einde is altijd triest

Het is oom, voor degenen die geboren zijn, het was de tragedie zelf

Ik heb mijn leven nog nooit in een soap gezien

Op een dag bevriest zelfs de duivel, als de minderjarigen niets te verliezen hebben

Waar mannen sterven voordat ze ziek worden

Waar ouders hun kinderen begraven, waren gebeden nutteloos

Heel gekke vader van gezinnen op weekdagen

Dood in levende lichamen, smeek, toegewijden van de wederkomst van Christus

En het is de dood.

Ik wilde geloven dat de dood het paradijs, de vrede brengt

Zonder aan mezelf te hoeven twijfelen: God weet wat hij doet

De god die redt, voorkomt, laat het vuur niet branden

Die zelfs een vrije wil had, maar niet de optie om niet te huilen

Het is A286 die in de lucht is en we zullen niet stoppen

Zolang er redenen zijn, schoten, aanvallen, veroordeeld

Onrecht aangedaan, onschuldigen veroordeeld

Het is A286 die in de lucht is en we zullen niet stoppen

Trek je eraan, klootzak?

voelen in de huid

Het effect van vergeten, de koorts van de kinderen