A Crônica do Nada - A286

E pelas nave, os Nike, é quente quantos que deixou de tá com a gente hoje no

pião, na quadra batendo uma bola

Na sombra das praça queimam as neura feito vulto

«Pra desbaratinar os bico sujo» orgulhoso e sem futuro

Será que mudou tudo?

Será que foi sempre assim?

Hoje nóis só soma neurose no quartinho tio é assim

Os corre atrás de um qualquer pra garantir o dia seguinte

E vive de multa e migué abraça, só história triste

É triste mesmo recorda a banca e vê que 99% desandou cedo nas brisa e nos rolês

Dá pra conta nos dedo quantos que não acabou preso ó

Pelos vodka e as cocota, tio.

Mó B. O

Quantos Neymar de escola que cê podia jurar acabar na Europa, aposentou a

carreira pelas carreira de coca, é foda

E depois de mó cota só cicatriz e tatuagem, no pião loucão de a pé moiado e

cheio de passagem

Porra, é minha infância que vejo largado lá fodido, jogado bêbado no chão da

porta de um bar

Esperando sei lá o que, condenado pela quebrada, não mudou pela coroa tru?

Muda mais por nada

Podia tá com a família no parque sabadão

Não tá dando ripa e despesa com jumbo e advogado

Obsessão do caralho, o fardo das ruas

Que mata vários mas até velha chora mas não muda nunca

Século 21 entre ciência e tecnologia, almejamos as garrafa que brilha o zóio

das prima

Compramos o que não precisamos com dinheiro que não temos, pra impressionar

quem não gostamos e no fim vê que nem vivemos

Onde nós vai chegar tio será que ninguém vê

Que tudo em excesso mata você?

Onde nós vai chegar tio será que ninguém vê

Que tudo em excesso mata você?

Na democracia onde a meta é não te dá um livro pra ler

O convite não é pra festa de 15, é pro chá de bebê

E é sempre a mesma fita o que resume a gente

Frustração, desemprego, crime e os drink na mente

Pior é ver que os B. O que a mãe matou de desgosto

Foi só pra chega nos pancadão de pisante novo

«Cê é loco tiozão, o sofrimento é cabuloso… Logo mais nois tamo ai com os kit

na pista de novo…»

Raro feito conclusão de ensino médio, rapaz

É não ver na função o mesmo que jurou nunca mais

«Também, fazer o que né?

Sabe como é, nois é certo pelo certo e seja o que Deus

quiser… Tem que chega na pressa, o fluxo tá cheio delas, o sol nasce pra

todos tru, pro justo e pros comédia… É nois e tamo junto, se tá tudo na merda,

saca um real a mais e até sua sombra te inveja…»

Bem essas infelizmente, aqui não é diferente mano

Sem hipocrisia titio sem passa um pano

Porém que fique claro que exemplo de finado é mato

E nunca vi final feliz pra quem as Glock equipou os carro

O que mata os Malcolm, Luther King não é polícia

É ver os menor perdidos, feliz sem perspectiva

Entre sonhos e crime na estrada das lágrimas

Essa é a idílica saga dos parça, a crônica do nada

Onde nós vai chegar tio será que ninguém vê

Que tudo em excesso mata você?

Onde nós vai chegar tio será que ninguém vê

Que tudo em excesso mata você?

En bij het schip, de Nikes, het is geweldig hoeveel van degenen die vandaag niet meer bij ons zijn

top, op het veld een bal slaan

In de schaduw van het plein branden de neura's als een figuur

«Om de vuile snavels te ontmantelen» trots en zonder toekomst

Heeft het alles veranderd?

Was het altijd zo?

Tegenwoordig voegen we alleen neurose toe in het kamertje dat oom zo is

De rent achter iemand aan om de volgende dag te garanderen

En hij leeft van een boete en Migué knuffelt hem, gewoon een triest verhaal

Het is echt triest, denk aan het bankieren en zie dat 99% vroeg in de wind vertrok en rolês

Je kunt op je vingers tellen hoeveel er niet in de gevangenis zijn beland, kijk

Voor de wodka en de kokosnoten, oom.

Molensteen BO

Hoeveel Neymar van school waarvan je zou kunnen zweren dat ze in Europa zijn beland, met pensioen

carrière voor coca-carrières, het is fuck

En na de molensteen, alleen een litteken en een tatoeage, op de grond gekke top en

vol passeren

Verdorie, het is mijn jeugd die ik daar zie liggen, dronken, dronken op de vloer van de

bar deur

Wachten op wie weet wat, veroordeeld door de kap, niet veranderd door de ware kroon?

meer veranderen voor niets

Ik zou bij de familie kunnen zijn in Parque Sabadão

Het geeft geen duig en onkosten met jumbo en advocaat

Verdomde obsessie, de last van de straat

Dat doodt velen, maar zelfs een oude vrouw huilt maar verandert nooit

21e eeuw tussen wetenschap en technologie, we mikken op de fles die de dierentuin schittert

de neven

We kopen wat we niet nodig hebben met geld dat we niet hebben, om indruk te maken

wie we niet mogen en uiteindelijk zien dat we niet eens leven

Waar gaan we heen, oom, kan iemand zien

Dat al het teveel je doodt?

Waar gaan we heen, oom, kan iemand zien

Dat al het teveel je doodt?

In een democratie, waar het doel niet is om je een boek te geven om te lezen

De uitnodiging is niet voor het 15e feest, maar voor de babyshower

En het is altijd dezelfde band die ons samenvat

Frustratie, werkloosheid, misdaad en drank in de geest

Erger is te zien dat de B. Wat de moeder uit walging heeft vermoord

Het was gewoon om naar de pancadão van Pisante Novo te gaan

«Je bent gekke oom, het lijden is ondraaglijk... Binnenkort zullen we daar zijn met de kits

weer op de baan…”

Zeldzame afronding van de middelbare school, jongen

Het is niet hetzelfde in de baan zien waarvan je gezworen hebt dat nooit meer te doen

«Ook, wat doen, toch?

Je weet hoe het is, we hebben gelijk voor recht en zijn wat God

wil... Je moet haast hebben, de stroom zit er vol mee, de zon komt op

allemaal waar, voor de kermis en voor de komedie... Wij zijn het en we zijn samen, als alles in de shit zit,

neem een ​​extra Real en zelfs je schaduw is jaloers op je...»

Nou deze helaas, hier is het niet anders bro

Geen huichelarij oom zonder een doekje door te geven

Laat het echter duidelijk zijn dat een voorbeeld van de overledene bush is

En ik heb nog nooit een happy end gezien voor degenen die de Glock-auto's hebben uitgerust

Wat de Malcolms doodt, Luther King, is niet de politie

Het is de verloren minderjarigen zien, gelukkig zonder perspectief

Tussen dromen en misdaad op de weg van tranen

Dit is de idyllische saga van het parça, de kroniek van niets

Waar gaan we heen, oom, kan iemand zien

Dat al het teveel je doodt?

Waar gaan we heen, oom, kan iemand zien

Dat al het teveel je doodt?