Der Fliegende Holländer, Act II: Mögst du, mein Kind, den fremden Mann - Sven Nilsson, Рихард Вагнер, Fritz Reiner

Daland

(lächelnd)

Drängst du mich?

Mögst du, mein Kind, den fremden Mann willkommen heißen?

Seemann ist er, gleich mir

Das Gastrecht spricht er an

Lang' ohne Heimat

Stets auf fernen, weiten Reisen

In fremden Landen er

Der Schätze viel gewann

Aus seinem Vaterland verwiesen

Für einen Herd er reichlich lohnt:

Sprich, Senta, würd' es dich verdrießen

Wenn dieser Fremde bei uns wohnt?

(Senta nickt beifällig mit dem Kopf. Daland wendet sich zum Holländer)

Sagt, hab' ich sie zuviel gepreisen?

Ihr seht sie selbst — ist sie Euch recht?

Soll ich von Lob noch überfließen?

Gesteht, sie zieret ihr Geschlect?

(zu Senta)

Mögst du, mein Kind

Dem Manne freundlich dich erweisen!

Von deinem Herzen auch

Spricht holde Gab' er an;

Reich' ihm die Hand, denn Bräutigam

Sollst du ihn heißen:

Stimmst du der Vater bei

Ist morgen er dein Mann

Sieh dieses Band, sieh diese Spangen!

Was er besitzt, macht dies gering

Muß, teures Kind, dich’s nicht verlangen?

Dein ist es, wechselst du den Ring

(Senta, ohne ihn zu beachten, wendet ihren Blick nicht vom Holländer ab,

sowie auch dieser ohne auf Daland zu hören, nur in den Anblick des Mädchens

versunken ist.

Daland wird es gewahr;

er betrachtet beide)

Doch keines spricht.

.

Sollt' ich hier lästig sein?

So ist’s!

Am besten laß' ich sie allein

(zu Senta)

Mögst du den edlen Mann gewinnen!

Glaub' mir, soch' Glück wird immer neu

(zum Holländer)

Bleibt hier allein!

Ich geh' von hinnen

Glaubt mir, wie schön, so ist sie treu!

Daland

(glimlachend)

duw je me?

Mag je, mijn kind, de vreemde man verwelkomen?

Hij is een zeeman, net als ik

Hij richt zich op de horecawet

Lang zonder huis

Altijd op verre, lange reizen

In het buitenland heeft hij

De schat heeft veel gewonnen

verdreven uit zijn vaderland

Bereikt voor een kachel is de moeite waard:

Spreek, Senta, zou het je irriteren?

Als deze vreemdeling bij ons woont?

(Senta knikt goedkeurend. Daland wendt zich tot de Nederlander)

Zeg, heb ik haar te veel geprezen?

Je ziet het zelf - vind je het goed?

Zal ik overlopen van lof?

Geeft toe dat ze haar geslachtsdelen siert?

(naar Senta)

Vind je het leuk, mijn kind?

Wees lief voor de man!

Ook vanuit je hart

Spreekt met mooie Gab' he;

Geef hem je hand, voor bruidegom

Moet je hem bellen:

Ben je het eens met de vader?

Is hij morgen je man?

Zie deze band, zie deze gespen!

Wat hij bezit maakt dit klein

Moet je er niet om vragen, lief kind?

Het is van jou als je de ring verandert

(Senta, hem negerend, wendt haar blik niet van de Hollander af,

evenals deze zonder naar Daland te luisteren, alleen bij het zien van het meisje

is gezonken.

Daland wordt zich bewust;

hij kijkt naar beide)

Maar niemand spreekt.

.

Moet ik hier hinderlijk zijn?

Dat is het!

Ik kan haar het beste met rust laten

(naar Senta)

Moge je de nobele man winnen!

Geloof me, zo'n geluk is altijd nieuw

(tegen de Nederlander)

Blijf hier alleen!

Ik ga ervandoor

Geloof me, hoe mooi is ze trouw!