L'elisir d'amore, Act II, Scene 2: "Una furtiva lacrima" - Luciano Pavarotti, Гаэтано Доницетти, Klaus-Peter Modest

Una furtiva lagrima

Negli occhi suoi spuntò… quelle festose giovani invidiar sembrò…

Che più cercando io vo?

M’ama, lo vedo.

Un solo istante i palpiti

Del suo bel cor sentir!..

Co' suoi sospir confondere per poco i miei sospir…

Cielo, si può morir;

Di più non chiedo.

— Inglês —

A sullen and secretive tear

That started there in her eye…

Those socialising bright young things

Seemed to provoke its envy…

What more searching need i do?

She loves me, that i see.

For just one moment the beating

Of her hot pulse could be felt!..

With her sighing confounding

Momentarily my sighs…

Oh god, i shall expire;

I can’t ask for more

Una furtiva lagrima

Negli occhi suoi spuntò… quelle festose giovani invidiar sembrò…

Che più cercando io vo?

Mama, liefje.

Un solo istante i palpiti

Del suo bel cor sentir!..

Co' suoi sospir confondere per poco i miei sospir…

Cielo, si può morir;

Di più non chiedo.

— Nederlands —

Een norse en geheimzinnige traan

Dat begon daar in haar oog...

Die socialiserende slimme jonge dingen

Leek zijn jaloezie op te wekken...

Wat moet ik nog meer doen?

Ze houdt van me, dat zie ik.

Voor een moment de afstraffing

Van haar hete pols kon worden gevoeld!..

Met haar zuchtende verwarring

Even mijn zuchten...

Oh god, ik zal verlopen;

Ik kan niet om meer vragen