Le nozze di Figaro, K. 492: Recitativo - Che imbarazzo e mai questo! - Sir Colin Davis, Вольфганг Амадей Моцарт

IL CONTE

Che imbarazzo è mai questo!

Un foglio anonimo…

La cameriera in gabinetto chiusa…

La padrona confusa… un uom che salta

Dal balcone in giardino… un altro appresso

Che dice esser quel desso…

Non so cosa pensar.

Potrebbe forse

Qualcun de' miei vassalli… a simil razza

È comune l’ardir, ma la Contessa…

Ah, che un dubbio l’offende

Ella rispetta troppo sé stessa:

E l’onor mio… l’onore…

Dove diamin l’ha posto umano errore!

SCENA II

Il suddetto, la Contessa e Susanna;

S’arrestano in fondo alla scena, non vedute dal Conte

LA CONTESSA

(a Susanna)

Via, fatti core: digli

Che ti attenda in giardino

IL CONTE

Saprò se Cherubino

Era giunto a Siviglia.

A tale oggetto

Ho mandato Basilio…

SUSANNA

(alla Contessa)

Oh cielo!

E Figaro?

LA CONTESSA

A lui non dei dir nulla: in vece tua

Voglio andarci io medesma

IL CONTE

Avanti sera

Dovrebbe ritornar…

SUSANNA

Oh Dio… non oso!

LA CONTESSA

Pensa, ch'è in tua mano il mio riposo

(si nasconde)

IL CONTE

E Susanna?

Chi sa ch’ella tradito

Abbia il segreto mio… oh, se ha parlato

Gli fo sposar la vecchia

SUSANNA

(Marcellina!) Signor…

IL CONTE

Cosa bramate?

SUSANNA

Mi par che siete in collera!

IL CONTE

Volete qualche cosa?

SUSANNA

Signor… la vostra sposa

Ha i soliti vapori

E vi chiede il fiaschetto degli odori

IL CONTE

Prendete

SUSANNA

Or vel riporto

IL CONTE

Ah no, potete

Ritenerlo per voi

SUSANNA

Per me?

Questi non son mali

Da donne triviali

IL CONTE

Un’amante, che perde il caro sposo

Sul punto d’ottenerlo

SUSANNA

Pagando Marcellina

Colla dote che voi mi prometteste…

IL CONTE

Ch’io vi promisi, quando?

SUSANNA

Credea d’averlo inteso

IL CONTE

Sì, se voluto aveste

Intendermi voi stessa

SUSANNA

È mio dovere

E quel di Sua Eccellenza il mio volere

DE TELLER

Wat een schande is dit!

Een anoniem blad...

De meid in het gesloten toilet...

De verwarde meesteres ... een man die springt

Vanaf het balkon in de tuin… nog eentje beneden

Wie zegt dat het...

Ik weet niet wat ik moet denken.

zou misschien

Sommige van mijn vazallen ... een soortgelijk ras

Ardir is gebruikelijk, maar de gravin ...

Ah, wat een twijfel beledigt haar

Ze respecteert zichzelf te veel:

En mijn eer ... eer ...

Waar heeft een menselijke fout het in godsnaam geplaatst!

SCENENE II

De bovengenoemde, de gravin en Susanna;

Ze stoppen aan de achterkant van het toneel, niet gezien door de graaf

DE GRAAF

(tegen Suzanna)

Ga, krijg hart: vertel het hem

Dat wacht op je in de tuin

DE TELLER

Ik zal weten of Cherubino

Hij was in Sevilla aangekomen.

naar dat object

Ik stuurde Basilio...

SUSANNA

(tegen de gravin)

Oh mijn!

En Figaro?

DE GRAAF

Zeg niets tegen hem: in plaats van jou

Ik wil er zelf heen

DE TELLER

Voorwaartse avond

Het zou terug moeten komen...

SUSANNA

Oh God... ik durf niet!

DE GRAAF

Denk, dat mijn rust in jouw hand is

(verbergt)

DE TELLER

En Suzanna?

Wie weet wordt ze verraden

Heb mijn geheim ... oh, als hij sprak

Ik liet hem met de oude vrouw trouwen

SUSANNA

(Marcellina!) Meneer...

DE TELLER

Waar verlang je naar?

SUSANNA

Het lijkt me dat je boos bent!

DE TELLER

Wil je wat?

SUSANNA

Meneer... uw bruid

Het heeft de gebruikelijke dampen

En hij vraagt ​​je om de fles met geuren

DE TELLER

Nemen

SUSANNA

Of vel carry

DE TELLER

Ah nee, dat kan

Voel het voor je

SUSANNA

Voor mij?

Dit zijn geen kwaden

Door triviale vrouwen

DE TELLER

Een minnaar die de dierbare echtgenoot verliest

Op het punt om het te krijgen

SUSANNA

Marcellina betalen

Met de bruidsschat die je me beloofde...

DE TELLER

Ik heb je beloofd, wanneer?

SUSANNA

Hij geloofde dat hij het begreep

DE TELLER

Ja, als je dat zou willen

Begrijp mij zelf

SUSANNA

Het is mijn plicht

En dat van Zijne Excellentie mijn wil