Le nozze di Figaro, K. 492: Recitativo - Quante Buffonerie! - Sir Colin Davis, Вольфганг Амадей Моцарт

LA CONTESSA

Quante buffonerie!

SUSANNA

Ma se ne sono

io medesma gelosa;

ehi, serpentello,

volete tralasciar d’esser sì bello!

LA CONTESSA

Finiam le ragazzate: or quelle maniche

oltre il gomito gli alza,

onde più agiatamente

l’abito gli si adatti.

SUSANNA

(eseguisce)

Ecco.

LA CONTESSA

Più indietro.

Così.

(scoprendo un nastro, onde ha fasciato il braccio)

Che nastro è quello?

SUSANNA

È quel ch’esso involommi.

LA CONTESSA

E questo sangue?

CHERUBINO

Quel sangue … io non so come …

poco pria sdrucciolando …

in un sasso… la pelle io mi graffiai…

e la piaga col nastro io mi fasciai.

SUSANNA

Mostrate!

Non è mal.

Cospetto!

Ha il braccio

più candido del mio!

Qualche ragazza…

LA CONTESSA

E segui a far la pazza?

Va nel mio gabinettto, e prendi un poco

d’inglese taffetà: ch'è sullo scrigno:

(Susanna parte in fretta)

In quanto al nastro… inver… per il colore

mi spiacea di privarmene.

SUSANNA

(entra e le dà il taffetà e le forbici)

Tenete,

e da legargli il braccio?

LA CONTESSA

Un altro nastro

prendi insieme col mio vestito.

CHERUBINO

Ah, più presto m’avria quello guarito!

(Susanna parte per la porta ch'è in fondo

e porta seco il mantello di Cherubino.)

LA CONTESSA

Perché?

Questo è migliore!

CHERUBINO

Allor che un nastro…

legò la chioma… ovver toccò la pelle…

d’oggetto…

LA CONTESSA

…forastiero,

è buon per le ferite!

Non è vero?

Guardate qualità ch’io non sapea!

CHERUBINO

Madama scherza;

ed io frattanto parto.

LA CONTESSA

Poverin!

Che sventura!

CHERUBINO

Oh, me infelice!

LA CONTESSA

Or piange…

CHERUBINO

Oh ciel!

Perché morir non lice!

Forse vicino all’ultimo momento…

questa bocca oseria!

LA CONTESSA

Siate saggio;

cos'è questa follia?

(si sente picchiare alla porta.)

Chi picchia alla mia porta?

IL CONTE

(fuori della porta)

Perché è chiusa?

LA CONTESSA

Il mio sposo, oh Dei!

Son morta!

Voi qui senza mantello!

In quello stato!

Un ricevuto foglio…

la sua gran gelosia!

IL CONTE

Cosa indugiate?

LA CONTESSA

Son sola… anzi son sola…

IL CONTE

E a chi parlate?

LA CONTESSA

A voi… certo… a voi stesso…

CHERUBINO

Dopo quel ch'è successo, il suo furore…

non trovo altro consiglio!

(entra nel gabinetto e chiude)

LA CONTESSA

(prende la chiave)

Ah, mi difenda il cielo in tal periglio!

(corre ad aprire al Conte)

SCENA III

La Contessa ed il Conte da cacciatore

IL CONTE

Che novità!

Non fu mai vostra usanza

di rinchiudervi in stanza!

LA CONTESSA

È ver;

ma io…

io stava qui mettendo…

IL CONTE

Via, mettendo…

LA CONTESSA

… certe robe… era meco la Susanna …

che in sua camera è andata.

IL CONTE

Ad ogni modo

voi non siete tranquilla.

Guardate questo foglio!

LA CONTESSA

(Numi! È il foglio

che Figaro gli scrisse…)

(Cherubino fa cadere un tavolino, ed una sedia in gabinetto,

con molto strepito.)

IL CONTE

Cos'è codesto strepito?

In gabinetto

qualche cosa è caduta.

LA CONTESSA

Io non intesi niente.

IL CONTE

Convien che abbiate i gran pensieri in mente.

LA CONTESSA

Di che?

IL CONTE

Là v'è qualchuno.

LA CONTESSA

Chi volete che sia?

IL CONTE

Io chiedo a voi.

Io vengo in questo punto

LA CONTESSA

Ah sì, Susanna … appunto…

IL CONTE

Che passò mi diceste alla sua stanza!

LA CONTESSA

Alla sua stanza, o qui — non vidi bene…

IL CONTE

Susanna!

— E donde viene

che siete sì turbata?

LA CONTESSA

Per la mia cameriera?

IL CONTE

Io non so nulla;

ma turbata senz’altro.

LA CONTESSA

Ah, questa serva

più che non turba me turba voi stesso.

IL CONTE

È vero, è vero, e lo vedrete adesso.

(La Susanna entra per la porta ond'è uscita,

e si ferma vedendo il Conte, che dalla porta del gabinetto sta favellando.)

DE GRAAF

Hoeveel capriolen!

SUSANNA

Maar zij zijn

ik ben zelf jaloers;

Hé, kleine slang,

je wilt weglaten om zo mooi te zijn!

DE GRAAF

Laten we het meisjesachtige afmaken: nu die mouwen

over de elleboog heft ze op,

dus comfortabeler

de jurk staat hem goed.

SUSANNA

(presteert)

Hier ben je.

DE GRAAF

Verder terug.

Zoals dit.

(een lint blootleggend, waar hij zijn arm omwikkelde)

Welke band is dat?

SUSANNA

Dat is wat het inhoudt.

DE GRAAF

En dit bloed?

CHERUBIJN

Dat bloed... ik weet niet hoe...

net voor het uitglijden...

in een steen ... de huid die ik mezelf krabde ...

en de wond met het lint heb ik zelf verbonden.

SUSANNA

Tonen!

Het is niet slecht.

Volgens mij wel!

Hij heeft de arm

eerlijker dan de mijne!

Een meisje…

DE GRAAF

En blijf je gek worden?

Ga naar mijn toilet en drink een beetje

Engelse taft: die op de kist ligt:

(Susanna gaat snel weg)

Wat betreft het lint ... inver ... voor de kleur

Het spijt me dat ik mezelf ervan moet beroven.

SUSANNA

(komt binnen en geeft haar de tafzijde en de schaar)

Houden,

en zijn arm vastbinden?

DE GRAAF

Nog een band

neem mee met mijn jurk.

CHERUBIJN

Ach, de genezene zal mij eerder hebben!

(Susanna gaat aan het eind naar de deur)

en draagt ​​de mantel van Cherub bij zich.)

DE GRAAF

Omdat?

Dit is beter!

CHERUBIJN

Wanneer een lint ...

bond het haar ... of raakte de huid ...

onderwerp ...

DE GRAAF

... forastiero,

het is goed voor wonden!

Het is niet waar?

Kijk naar kwaliteiten die ik niet kende!

CHERUBIJN

Madame grappen;

en ondertussen vertrek ik.

DE GRAAF

Arm!

Wat een pech!

CHERUBIJN

O, ongelukkige ik!

DE GRAAF

Of ze huilt...

CHERUBIJN

O hemel!

Waarom sterven niet geoorloofd is!

Misschien op het laatste moment...

deze mondhype!

DE GRAAF

Wees wijs;

wat is deze waanzin?

(Er wordt op de deur geklopt.)

Wie klopt er op mijn deur?

DE TELLER

(buiten de deur)

Waarom is het gesloten?

DE GRAAF

Mijn man, oh god!

Ik ben dood!

Jij hier zonder mantel!

In die staat!

Een blad ontvangen...

zijn grote jaloezie!

DE TELLER

Wat blijf je hangen?

DE GRAAF

Ik ben alleen ... inderdaad ik ben alleen ...

DE TELLER

En met wie praat je?

DE GRAAF

Aan jou... natuurlijk... aan jezelf...

CHERUBIJN

Na wat er is gebeurd, is zijn woede...

Ik vind geen ander advies!

(gaat het toilet binnen en sluit)

DE GRAAF

(pakt de sleutel)

Ah, de hemel verdedig me in zo'n gevaar!

(loopt naar de graaf om te openen)

SCENENE III

De gravin en de graaf als jager

DE TELLER

Wat een nieuws!

Het was nooit jouw gewoonte

om je op te sluiten in de kamer!

DE GRAAF

Het is waar;

maar ik…

Ik was hier aan het zetten...

DE TELLER

Weg, zetten...

DE GRAAF

... bepaalde dingen ... Susanna was bij mij ...

die naar haar kamer ging.

DE TELLER

In ieder geval

je bent niet rustig.

Kijk naar dit blad!

DE GRAAF

(Numi! Het is het laken

dat Figaro hem schreef ...)

(Cherubino laat een tafel en een stoel in het toilet vallen,

met veel lawaai.)

DE TELLER

Wat is dit geluid?

In het toilet

er is iets gevallen.

DE GRAAF

Ik begreep er niets van.

DE TELLER

Convien dat je de grote gedachten in gedachten hebt.

DE GRAAF

Hoe zit het met?

DE TELLER

Er is daar iemand.

DE GRAAF

Wie wil je dat ik ben?

DE TELLER

Ik vraag u.

Ik kom op dit punt

DE GRAAF

Ah ja, Susanna... precies...

DE TELLER

Wat heb je me verteld in zijn kamer!

DE GRAAF

Naar zijn kamer, of hier - ik zag het niet goed...

DE TELLER

Susanna!

- En waar komt het vandaan?

dat je zo boos bent?

DE GRAAF

Voor mijn dienstmeisje?

DE TELLER

Ik weet niets;

maar zeker boos.

DE GRAAF

Ah, deze dienaar

meer dan dat het mij stoort, stoort het u zelf.

DE TELLER

Het is waar, het is waar, en je zult het nu zien.

(Susanna komt binnen door de deur waar ze uit kwam,

en stopt wanneer hij de graaf ziet, die vanaf de toiletdeur spreekt.)