Teignmouth - Patrick Wolf

Teignmouth

On the night train

From the city to the south

I saw spirits

Crawl across the river mouth

In skewed ascension

With no destination

Like this lone bachelor in me This constant yearning

For great love and learning

For the wind to carry me free

So when the birds fly south

I’ll Reach up and hold their tails

Pull up and out of here

And bridle the autumn gales

Down to the burning cliffs

To the unrelenting roll

To marry the untold blisses

And anchor this lost soul

From my window

I saw two birds lost at sea

I caught our reflection

In that silent tragedy

But with hope prevailing

I draw galleons sailing

In full sail billowing free

So when the birds fly south

We’ll reach up and hold their tails

Pull up and out of here

And bridle the autumn gales

I give you my hand

The fingers unfold

To have and forever hold

To marry the untold blisses

And anchor this lost soul

Teignmouth

In de nachttrein

Van de stad naar het zuiden

Ik zag geesten

Kruip over de riviermonding

In scheve ascentie

Zonder bestemming

Zoals deze eenzame vrijgezel in mij Dit constante verlangen

Voor grote liefde en leren

Voor de wind om me vrij te voeren

Dus als de vogels naar het zuiden vliegen

Ik reik omhoog en houd hun staart vast

Optrekken en wegwezen

En bedwing de herfststormen

Naar de brandende kliffen

Naar de niet aflatende rol

Trouwen met de onnoemelijke gelukzaligheden

En veranker deze verloren ziel

Vanuit mijn raam

Ik zag twee vogels verdwaald op zee

Ik heb onze reflectie opgevangen

In die stille tragedie

Maar met de overheersende hoop

Ik teken galjoenen zeilen

In vol zeil vrij golvend

Dus als de vogels naar het zuiden vliegen

We reiken omhoog en houden hun staart vast

Optrekken en wegwezen

En bedwing de herfststormen

Ik geef je mijn hand

De vingers ontvouwen

Om te hebben en voor altijd vast te houden

Trouwen met de onnoemelijke gelukzaligheden

En veranker deze verloren ziel