Plain - 311

I’m in a good way on a bad day.

Thinking of a plan a way to stay on top of it.

Nailin' in I have a fit if I sit, sit doin' nothin'.

Which is what.

I done so far but I carve a niche

which sits in my good things brain.

Layin' the tracks like a loco mo, spark the Jay.

Tabla Rosa is my brain don’t mean to bug or drive you insane.

Don’t have to guess just what I’m sayin if I had a point I’d say it plain.

Dammit my brain is blank

and now I say it would be a lie if I said I was inspired

nothin' to say but that’s ok.

Nod your head to this.

Messin' around, I’m not having it.

You bite the hand I put your head out.

I come to know a travesty and so sad to see.

The scene dictated frustrated former musicians.

Switching' the emphasis from art to money.

But I demand autonomy what else my friend.

I tell you what 's wrong to me the industry’s ability to manufacture stars.

They churn them out like Iwojema makes cars.

But the blame lies not with those suits for trying.

It’s the sheep that keep on buying that soulless crap.

Whatever they put in front of ya.

The hysteria of America.

Nod your head to this.

Well, stress is the enemy and not a friend to me.

One thing I see is to be easy goin' throwin' down sit back.

And watch my life flowin' and knowing life is but a dream.

You can ask my home team.

Let me tell you how I seem.

Ik ben op een goede manier op een slechte dag.

Een plan bedenken om er bovenop te blijven.

Spijker in ik heb een aanval als ik zit, zit niets te doen.

Wat is wat.

Dat heb ik tot nu toe gedaan, maar ik heb een niche gemaakt

die in mijn goede brein zit.

Leg de sporen als een locomotief, vonk de Jay.

Tabla Rosa is mijn brein, het is niet de bedoeling om je gek te maken of gek te maken.

Ik hoef niet te raden wat ik bedoel, als ik een punt had, zou ik het duidelijk zeggen.

Verdomme, mijn hersens zijn leeg

en nu zeg ik dat het een leugen zou zijn als ik zei dat ik geïnspireerd was

niets te zeggen, maar dat is oké.

Knik hiernaar.

Aan het rommelen, ik heb er geen zin in.

Je bijt in de hand, ik steek je hoofd uit.

Ik leer een aanfluiting kennen en zo triest om te zien.

De scène dicteerde gefrustreerde voormalige muzikanten.

De nadruk verleggen van kunst naar geld.

Maar ik eis autonomie wat nog meer mijn vriend.

Ik vertel je wat er mis is met het vermogen van de industrie om sterren te produceren.

Ze produceren ze zoals Iwojema auto's maakt.

Maar de schuld ligt niet bij die pakken voor het proberen.

Het zijn de schapen die die zielloze rotzooi blijven kopen.

Wat ze je ook voorschotelen.

De hysterie van Amerika.

Knik hiernaar.

Nou, stress is de vijand en geen vriend voor mij.

Een ding dat ik zie, is dat het gemakkelijk is om achterover te leunen.

En kijk hoe mijn leven stroomt en weet dat het leven maar een droom is.

Je kunt het aan mijn thuisteam vragen.

Laat me je vertellen hoe ik eruitzie.