Sete Vidas - Zeca Baleiro

Estou lendo o livro que você deu

Estou aprendendo a ter mais atenção

Ao olhar em torno de mim, chão e céu

A olhar pra dentro do meu coração

Quando é que você vai vir por aqui

Dividir a cama neste triste inverno

Quero te esperar, não precisar fugir

Quero que me aqueça com seu beijo terno

Ainda tenho pressa, ainda tenho medo

Toco com meus dedos as minhas feridas

Cruzar meu caminho com o teu, que sorte

Troco minha morte por mais sete vidas

Estou lendo o livro que você me deu

Estou aprendendo a ter mais atenção

Ao olhar em torno de mim chão e céu

Ao olhar pra dentro do meu coração

Quando é que você vai vir por aqui

Dividir a cama neste triste inverno

Quero te esperar, não precisar fugir

Quero que me aqueça com teu beijo terno

Ainda tenho pressa, ainda tenho medo

Toco com meus dedos as minhas feridas

Cruzar meu caminho com o teu, que sorte

Troco minha morte por mais sete vidas

Ik ben het boek aan het lezen dat je gaf

Ik leer meer op te letten

Als je om me heen kijkt, op aarde en in de lucht

In mijn hart kijken

Wanneer kom je deze kant op

Een bed delen in deze trieste winter

Ik wil op je wachten, niet weg hoeven rennen

Ik wil dat je me verwarmt met je tedere kus

Ik heb nog steeds haast, ik ben nog steeds bang

Ik raak mijn wonden aan met mijn vingers

Mijn pad kruisen met de jouwe, wat een geluk

Ik ruil mijn dood in voor nog zeven levens

Ik ben het boek aan het lezen dat je me gaf

Ik leer meer op te letten

Als je om me heen kijkt, grond en lucht

Als ik in mijn hart kijk

Wanneer kom je deze kant op

Een bed delen in deze trieste winter

Ik wil op je wachten, niet weg hoeven rennen

Ik wil dat je me verwarmt met je tedere kus

Ik heb nog steeds haast, ik ben nog steeds bang

Ik raak mijn wonden aan met mijn vingers

Mijn pad kruisen met de jouwe, wat een geluk

Ik ruil mijn dood in voor nog zeven levens