Kryptônia - Zé Ramalho

Não admito que me fale assim

Eu sou o seu décimo-sexto pai

Sou primogênito do teu avô, primeiro curandeiro

Alcoviteiro das mulheres que corriam sob o teu nariz

Me deves respeito, pelo menos dinheiro

Ele é o cometa fulgurante que espatifou

Um asteróide pequeno que todos chamam de terra (2x)

De Kryptônia desce teu olhar

E quatro elos prendem tua mão

Cala-te boca, companheiro, vá embora, que má criação!

De outro jeito não se dissimularia a suma criação

E foi o silêncio que habitou-se no meio

Ele é o cometa fulgurante que espatifou

Um asteróide pequeno que todos chamam de terra (2x)

De Kryptônia desce teu olhar

E quatro elos prendem tua mão

Cala-te boca, companheiro, vá embora, que má criação!

De outro jeito não se dissimularia a suma criação

E foi o silêncio que habitou-se no meio

Ele é o cometa fulgurante que espatifou

Ik sta niet toe dat je zo tegen me praat

Ik ben je zestiende vader

Ik ben de eerstgeborene, eerste genezer van je grootvader

Achtervolger van vrouwen die onder je neus liepen

Je bent me respect verschuldigd, tenminste geld

Hij is de brandende komeet die neerstortte

Een kleine asteroïde die iedereen aarde noemt (2x)

Vanuit Kryptonia daalt je blik neer

En vier links houden je hand vast

Hou je mond, maat, ga weg, wat een slechte creatie!

Anders zou het maken van de som niet worden verhuld

En het was de stilte die in het midden woonde

Hij is de brandende komeet die neerstortte

Een kleine asteroïde die iedereen aarde noemt (2x)

Vanuit Kryptonia daalt je blik neer

En vier links houden je hand vast

Hou je mond, maat, ga weg, wat een slechte creatie!

Anders zou het maken van de som niet worden verhuld

En het was de stilte die in het midden woonde

Hij is de brandende komeet die neerstortte