Da Mãe - Zé Ramalho

Escrever para a mãe

Como quem escreve para o início

Para a origem do primeiro sopro

Para as carnes que me envolveram

Em meu corpo pleno de plasma

Escudo, cama e o teto

Quando tudo era de cristal

Mulher de ferro derretida em fogo

Lava cuspida em dor e cor

Estaticamente parada de pé

Escorrega e espera-me

Que um vulto passe e lhe toque

Sua pele metálica e macia

Rígido olhar de procuras

Mordida de átomos

Alquímicas e nuas

Suas duras paixões

Movimentos quebraram

Dunas e arestas do estômago

Que a mim tão bem me cabiam

schrijf naar moeder

Als iemand die schrijft voor het begin

Voor de oorsprong van de eerste ademhaling

Voor het vlees waar ik bij betrokken was

In mijn lichaam vol plasma

Schild, bed en het plafond

Toen alles kristal was

IJzeren vrouw smolt in vuur

Lava spuwde in pijn en kleur

statisch staand

Schuif en wacht op mij

Moge er een figuur voorbijgaan en je raken

Je metallic en zachte huid

Rigid uiterlijk van eisen

beet van atomen

Naakt alchemisten

Je harde passies

Bewegingen brak

Duinen en maagranden

Dat past zo goed bij mij