Amálgama - Zé Ramalho

És a fonte maior do meu desejo

És a única fortaleza mansa

És o algo misterioso vento

Cataventos que rodam no sertão

És o amálgama da minha couraça

Ventanias que passam no grotão

És a música fina da madeira

Mesmo o cão de cabeças a puxar

És a última gota do orvalho

Do compasso que morde a esperança

És a lâmina quente da madeira

Lavadeiras que lavam o sertão

És a lança no meio do canteiro

Companheiros de tudo o que cantou

És a lã do camelo e do carneiro

Desde a dor do começo do pomar

Jij bent de grootste bron van mijn verlangen

Jij bent het enige zachte fort

Jij bent de mysterieuze wind

Windwijzers die draaien in de sertão

Jij bent het amalgaam van mijn wapenrusting

Winden die voorbijgaan in de grotão

Jij bent de fijne muziek van hout

Zelfs de hond met trekkende koppen

Jij bent de laatste druppel van de dauw

Van het kompas dat de hoop bijt

Jij bent het hete blad van het hout

Wasvrouwen die de sertão . wassen

Jij bent de speer in het midden van de bouwplaats

Metgezellen van alles dat zong

Jij bent de wol van de kameel en de ram

Sinds de pijn van het begin van de boomgaard