Aujourd'hui - XLR

Perdus dans l’décor, l’air du temps est gore

Procède!

(Procède !), proses et gros zeb

On raconte nos vices, on raconte nos visions

J’fais une piquée sur la barrière, j’sors le bic et fume ma garette

C’genre de cliché banal comme marcher avec sa bière, parler au portable

J’croise les bras et mate de gauche à droite, certains attendent comme moi

Pendant qu’certains se garent n’importe comment sur l’trottoir

Les va-et-vient s’enchaînent, j’ai beau les suivre du regard

Mais la minute d’après, ils disparaissent comme dans l’brouillard

Les vieux évitent la bousculade, on les calcule même pas

Comme les cabines téléphoniques

Qui servent de domicile à ceux qui n’en ont pas

Mais on les crame comme les touristes devant un plan d’Paname

J’pense pas mal, en vrai, qui habite là et combien sont d’passage

C’est qu’un point sur la carte des gens qui pensent être à part

J’vois bien qu’la honte ne tue pas

Laisse-les crier, c’est la récré dans n’importe quel quartier

J’entends siffler, comme intrigué par des bruits d’verres cassés

La rue nous parle et guide nos pas durant la traversée

Mais pas de doute, on finit tous par être remplacé

Je marque une pause, assis sur un quai de tro-mé

J’te promet, pas si sûr, inquiet, j’remarque une chose

C’est chacun sa vie, des poches pleines pour les uns

Pour les autres, un sac vide

Fais belek aux pickpockets comme

Aux p’tites copines à l’optique coquette

Des contrôleurs, qu’on rode dans les couloirs

Comme les flics dans les films tentent des coups foireux

XXX qu’une fausse identité

Des jeux d’acteur pour une autre vie dans l’cinés

Les jambes des gens défilent, les trames se vides

Des drames se vivent sans m’déranger, j’file

Comme tout l’monde, j’veux en sortir

Entouré d’jeunes cons et d’vieux encore pires

Ça pue la race humaine, sac, pull à capuche

J’calcule ap', j’trace, pute nègre!

On observe (Observe !) trop d’scènes obscènes

Perdus dans l’décor, l’air du temps est gore

Procède!

(Procède !), proses et gros zeb

On raconte nos vices, on raconte nos visions

J’suis posé dans un arrêt d’bus tout en sirotant ma RedBull

J’vois qu’le monde tourne autour de moi et que ça n’s’arrête plus

Des gens attendent, moi, j’attendrai l’prochain qui passe

J’ai l’temps de respirer malgré la pollution, la crasse

J’vois plein d’types qui ont la classe et d’autres plus salement amochés

Barrer loin d’la plage, si t’es pas riche, t’es bon qu'à bosser

Ou tu finis cabossé, vide comme certains regard

Tu flippes mais c’est p’têt un peu tard, j’veux changer l’monde comme Rocé

Mais gros, c’est dur ici, on manque de thune

Les clochards de la rue s’habitue

Maintenant faut servir pour c’que tu désires

Et comme toi, y’en a plein d’autres, c’est c’qu’il faut se dire

S’démarquer sans subir, affronter sans soupir, on en a plein l’dos

Laisse moi faire mes affaires et passer l’message

On reste sages mais on déblatère, on taffe nos lettrages

Laisse moi faire mes affaires et passer l’message

J’ai vu des mecs à terre qu’ont rien à perdre des mauvais présages

On observe (Observe !) trop d’scènes obscènes

Perdus dans l’décor, l’air du temps est gore

Verdwaald in het landschap, is de geest van de tijd bloederig

Proces!

(Ga verder!), proza ​​en grote zeb

We vertellen onze ondeugden, we vertellen onze visies

Ik duik op de slagboom, pak de pen en rook mijn garette

Het is een soort banaal cliché zoals wandelen met je bier, praten op een mobiele telefoon

Ik kruis mijn armen en mat van links naar rechts, sommigen wachten net als ik

Terwijl sommigen toch op de stoep parkeren

Het komen en gaan is met elkaar verbonden, ik kan ze met mijn ogen volgen

Maar het volgende moment verdwijnen ze als in de mist

Oude mensen vermijden de drukte, we berekenen ze niet eens

Zoals telefooncellen

Die dienen als een thuis voor degenen die er geen hebben

Maar we verbranden ze als toeristen voor een kaart van Panama

Ik denk eigenlijk niet slecht wie daar woont en hoeveel er op doorreis zijn

Het is maar een stip op de kaart van mensen die denken dat ze uit elkaar zijn

Ik zie dat schaamte niet doodt

Laat ze schreeuwen, het is reces in elke buurt

Ik hoor gefluit, alsof ik geïntrigeerd ben door het geluid van een kapotte bril

De straat spreekt ons aan en begeleidt onze stappen tijdens de oversteek

Maar ongetwijfeld worden we uiteindelijk allemaal vervangen

Ik neem een ​​pauze, zittend op een platform van tro-mé

Ik beloof je, niet zo zeker, bezorgd, ik merk één ding op

Het is ieder zijn eigen leven, voor sommigen volle zakken

Voor anderen een lege zak

Geef belek aan zakkenrollers zoals

Aan de vriendinnen met kokette optiek

Controllers, die we door de gangen snuffelen

Zoals de politie in de films vuile trucs uitprobeert

XXX dan een valse identiteit

Acteergames voor een ander leven in de film

De benen van mensen scrollen, frames worden leeg

Drama's gebeuren zonder me te storen, ik ben weg

Net als iedereen wil ik eruit

Omringd door jonge idioten en nog erger oude mensen

Het stinkt naar het menselijk ras, tas, hoodie

Ik bereken ap', ik traceer, neger hoer!

We observeren (Observeren!) Te veel obscene taferelen

Verdwaald in het landschap, is de geest van de tijd bloederig

Proces!

(Ga verder!), proza ​​en grote zeb

We vertellen onze ondeugden, we vertellen onze visies

Ik lig in een bushalte te nippen aan mijn RedBull

Ik zie dat de wereld om mij draait en dat het niet meer stopt

Mensen wachten, ik wacht tot de volgende passeert

Ik heb tijd om te ademen ondanks de vervuiling, het vuil

Ik zie veel jongens die klasse hebben en anderen die meer in elkaar geslagen zijn

Blijf weg van het strand, als je niet rijk bent, ben je alleen maar goed in werken

Of je eindigt gedeukt, leeg als sommige ogen

Je wordt gek, maar het is misschien een beetje laat, ik wil de wereld veranderen zoals Rocé

Maar man, het is moeilijk hier, we hebben bijna geen geld meer

De zwervers op straat wennen

Nu moet je dienen voor wat je wilt

En net als jij zijn er genoeg anderen, dat is wat je te zeggen hebt

Opvallen zonder lijden, gezicht zonder zucht, we hebben onze rug vol

Laat mij mijn zaken doen en de boodschap doorgeven

We blijven wijs, maar we tieren, we taffen onze letters

Laat mij mijn zaken doen en de boodschap doorgeven

Ik heb provence gezien die niets te verliezen hadden door slechte voortekenen

We observeren (Observeren!) Te veel obscene taferelen

Verdwaald in het landschap, is de geest van de tijd bloederig