Love Lies Bleeding - Weeping Silence

I’ve only got myself to blame,

Though I can’t understand how I feel.

I’m on a path to self destruct,

But I’m helpless to just

make it stop.

So welcome to my graveyard,

This is where love lies bleeding;

The mirror reflects as it knows best,

Whilst the shadow reveals thy true self.

Love lies bleeding …

So welcome to my graveyard,

Where my love lies bleeding.

The mirror reflects as it shows best,

Whilst the shadow reveals thy true self.

I’ve only got myself to blame,

Because I am the cause of this shame.

I always want to give it a shot,

But in the end I just tend to give up.

Don’t pity me, it’s strength I need!

Why must I always accept defeat?

See my shadow beneath the lies,

Empty promises only materialised,

Oppression worsened as time passed by,

Spring turned to winter and died.

Lurking in thy graveyard,

Engulfed in the darkest of shadows,

I renounce thee,

As love lies bleeding.

So welcome to my graveyard,

Where my love lies bleeding.

The mirror reflects as it knows best,

When the shards fall is when I’ll succeed.

Release will come eventually,

Break free, cease to bleed.

Ik heb alleen mezelf de schuld,

Hoewel ik niet kan begrijpen hoe ik me voel.

Ik ben op weg naar zelfvernietiging,

Maar ik ben hulpeloos om gewoon

laat het stoppen.

Dus welkom op mijn kerkhof,

Dit is waar liefde bloedt;

De spiegel reflecteert zoals hij het beste weet,

Terwijl de schaduw je ware zelf onthult.

Liefde ligt bloedend...

Dus welkom op mijn kerkhof,

Waar mijn liefde ligt bloedend.

De spiegel reflecteert zoals hij het beste laat zien,

Terwijl de schaduw je ware zelf onthult.

Ik heb alleen mezelf de schuld,

Omdat ik de oorzaak ben van deze schaamte.

Ik wil het altijd proberen,

Maar uiteindelijk heb ik de neiging om het op te geven.

Heb geen medelijden met me, het is kracht die ik nodig heb!

Waarom moet ik altijd een nederlaag accepteren?

Zie mijn schaduw onder de leugens,

Lege beloften kwamen alleen uit,

Onderdrukking verslechterde naarmate de tijd verstreek,

De lente werd winter en stierf.

Op de loer op uw kerkhof,

Overspoeld door de donkerste schaduwen,

Ik doe afstand van u,

Zoals liefde ligt te bloeden.

Dus welkom op mijn kerkhof,

Waar mijn liefde ligt bloedend.

De spiegel reflecteert zoals hij het beste weet,

Wanneer de scherven vallen, zal ik slagen.

De bevrijding zal uiteindelijk komen,

Breek los, stop met bloeden.