Four Long Days - Voxtrot

Lights are fading, the feeling is back

This is the closest thing to disaster

Keep on fading, snow white into black

The kind of thing you laugh about after

And we were stuck, stacking misery

Four long days, in an ugly town

We pretend to know about misery

And never felt the cold sun beating down

But you will soon

Watching TV, and flirting with fate

He drank my cold soul under the table

Fame and fever, to risk and to lay

You shouldn’t cry you’re willing and able

I have locked, in a great image here

Avoiding the cop, in an ugly stare

And staring back, it’s what you bargained for

You never felt the cold sun beating down

But you will soon

You had this family to support

One house and three young children, biting at your hands

I don’t pretend to understand

But listen, listen, listen, I, I, I, I, I

Have never liked that look in your eyes

And I, I, I, I, I

Am still shouting «please, please, forgive me

For what I’ve done»

What have I done?

Why is this taking so long?

The love is cold but

The engine is warm

I think of home, I think of the sweet life

Of sweat and sunshine, and sandals and shorts

We had to feel my sprain on the hi-fi

We got bored, in our own living room

So we got stuck with an ugly fix

That kills your days, and makes you forget a lot

And then you feel the hot sun beating down, and you start to cry

Lichten vervagen, het gevoel is terug

Dit komt het dichtst in de buurt van een ramp

Blijf vervagen, sneeuwwitje wordt zwart

Het soort dingen waar je achteraf om lacht

En we zaten vast en stapelden ellende op

Vier lange dagen, in een lelijke stad

We doen alsof we iets van ellende weten

En heb nooit de koude zon gevoeld

Maar je zult snel

Tv kijken en flirten met het lot

Hij dronk mijn koude ziel onder de tafel

Roem en koorts, om te riskeren en te leggen

Je moet niet huilen, je bent bereid en in staat

Ik heb vergrendeld, in een geweldige afbeelding hier

De agent ontwijken, met een lelijke blik

En terugkijkend, daar had je op gerekend

Je hebt nooit de koude zon gevoeld

Maar je zult snel

Je had dit gezin te onderhouden

Een huis en drie jonge kinderen, bijtend in je handen

Ik doe niet alsof ik het begrijp

Maar luister, luister, luister, ik, ik, ik, ik, ik

Heb nooit genoten van die blik in je ogen

En ik, ik, ik, ik, ik

Roep ik nog steeds "alsjeblieft, alsjeblieft, vergeef me"

Voor wat ik heb gedaan»

Wat heb ik gedaan?

Waarom duurt dit zo lang?

De liefde is koud maar

De motor is warm

Ik denk aan thuis, ik denk aan het zoete leven

Van zweet en zonneschijn, en sandalen en korte broeken

We moesten mijn verstuiking voelen op de hifi

We verveelden ons, in onze eigen woonkamer

Dus we kwamen vast te zitten met een lelijke oplossing

Dat doodt je dagen en doet je veel vergeten

En dan voel je de hete zon zakken en begin je te huilen