Fall - Voïvod

Is it that time again?

Put your jacket on

It’s pouring outside, summer is gone

Time to deal with other problems

Feeling deep, remaining silent

Admiring colors as the wind blows

So beautiful it brings out sorrow

Catch the moment coz it won’t last

The little ghosts are coming back

Here comes darkness, sooner everyday

And the sky gets confused

The time has come to stay inside

With your monsters in your room

Here comes boredom, roaming around

Walking softly without shoes

Making up stories, telling me lies

Madness, daily abuse

My self is not what it used to be

My self is not what you want to see

Brain decay, inner enemies

Meltdown, T.O.X.I.C

My self is not a peaceful place

My self is not a graceful state

Weird thoughts, soul injuries

Mind fail, P.A.N.I.C

Marching on frozen dreams

On thin ice of self esteem

My heart is cold, I cannot feel

Fall is here, death is near

And my head is filled with random fears

Each step leads to a dead end street

Every corner, a horror scene

My self is not… My self is not…

My eyes begin to freeze

My mouth starts to bleed

I turn into a zombie

I shall, I must, get out of this place before

My self is not… My self is not…

My body is so sore

Right through the core

Before I’m no more

I should, I do, get out of this place before

My self is not… My self is not…

Is het weer zover?

Doe je jas aan

Het giet buiten, de zomer is voorbij

Tijd om andere problemen op te lossen

Diep voelen, stil blijven

Kleuren bewonderen terwijl de wind waait

Zo mooi dat het verdriet naar boven haalt

Vang het moment, want het zal niet lang duren

De kleine geesten komen terug

Hier komt duisternis, elke dag eerder

En de lucht raakt in de war

Het is tijd om binnen te blijven

Met je monsters in je kamer

Hier komt verveling, rondzwerven

Zacht lopen zonder schoenen

Verhalen verzinnen, me leugens vertellen

Waanzin, dagelijks misbruik

Ik ben niet meer wat het was

Ik ben niet wat je wilt zien

Hersenverval, innerlijke vijanden

Kernsmelting, T.O.X.I.C

Ik ben zelf geen vredige plek

Mijn zelf is geen gracieuze staat

Rare gedachten, zielsverwondingen

Mind fail, P.A.N.I.C

Marcheren op bevroren dromen

Op dun ijs van zelfrespect

Mijn hart is koud, ik kan het niet voelen

De herfst is hier, de dood is nabij

En mijn hoofd is gevuld met willekeurige angsten

Elke stap leidt naar een doodlopende straat

Elke hoek, een horrorscène

Mijn zelf is niet... Mijn zelf is niet...

Mijn ogen beginnen te bevriezen

Mijn mond begint te bloeden

Ik verander in een zombie

Ik zal, ik moet, eerder van deze plek weggaan

Mijn zelf is niet... Mijn zelf is niet...

Mijn lichaam is zo pijnlijk

Dwars door de kern

Voordat ik er niet meer ben

Ik zou, dat doe ik, eerder uit deze plaats moeten komen

Mijn zelf is niet... Mijn zelf is niet...