Ora basta - Voina

La rogna di questa noia mi snerva più del caldo

In queste strade il deserto nel mio cervello un tormento

Accetterei l’ipocrisia dei bianchi steccati

Del sogno americano che ci ha rovinati

Con le case di marzapane

Dove la gente felice si vuole sempre bene

Vorrei andare anch’io all’Ikea nei giorni di festa

Fare finta di avere un futuro qui che ci aspetta

Ma a te non interessa sei su un altro pianeta

Tra il marciapiedi e i lampioni niente lenzuola di seta

Ed ogni giorno di più assomiglio ad un cane

Ed ogni giorno di più assomiglio ad un cane

Ora è tardi per dire basta

E non mi importa più quanto mi costa

Ora dichiaro guerra alla felicità

Ora rado al suolo questa città

Mentre i miei muscoli urlano insorgi

Farò qualcosa di folle

Brucerò questi sogni

O la calma mi ucciderà

La calma è la virtù dei morti

Sceglierò qualche colpevole facendo la conta

Qualcuno pieno di soldi che la vita la sfonda

Con i vestiti firmati dalla banalità

Con l’ignoranza scolpita nel DNA

Darò fuoco alle piazze

Farò crollare i palazzi

Qualcuno a caso pagherà i tuoi sbagli

Coprirò le signore per bene e i vicini gentili

Vi farò avere paura delle persone infelici

Ora è tardi per dire basta

E non mi importa più quanto mi costa

Ora dichiaro guerra alla felicità

Ora rado al suolo questa città

Mentre i miei muscoli urlano insorgi

Farò qualcosa di folle

Brucerò questi sogni

O la calma mi ucciderà

O la calma mi ucciderà

La calma mi ucciderà

La calma mi ucciderà

La calma mi ucciderà

La calma mi ucciderà

La calma mi ucciderà

La calma mi ucciderà

La calma mi ucciderà

La calma è la virtù dei morti

De schurft van deze verveling maakt me meer zenuwachtig dan de hitte

In deze straten is de woestijn in mijn brein kwelling

Ik zou de hypocrisie van de witte houten hekken accepteren

Van de Amerikaanse droom die ons ruïneerde

Met huisjes van marsepein

Waar gelukkige mensen altijd van elkaar houden

Ik zou ook wel eens naar Ikea willen op vakantie

Doe alsof we hier een toekomst hebben die op ons wacht

Maar het kan je niet schelen, je bent op een andere planeet

Tussen de stoep en de lantaarnpalen geen zijden lakens

En elke dag lijk ik meer en meer op een hond

En elke dag lijk ik meer en meer op een hond

Nu is het te laat om genoeg te zeggen

En het kan me niet meer schelen hoeveel het me kost

Nu verklaar ik de oorlog aan het geluk

Nu maak ik deze stad met de grond gelijk

Terwijl mijn spieren schreeuwen, sta op

Ik ga iets geks doen

Ik zal deze dromen verbranden

Of de rust zal me doden

Kalmte is de deugd van de doden

Ik kies een paar boosdoeners door op te tellen

Iemand vol geld waar het leven doorheen breekt

Met kleding ontworpen door banaliteit

Met onwetendheid in het DNA gekerfd

Ik zal de pleinen in brand steken

Ik zal de gebouwen laten instorten

Iemand willekeurig zal betalen voor uw fouten

Ik zal de dames goed dekken en de aardige buren

Ik zal je bang maken voor ongelukkige mensen

Nu is het te laat om genoeg te zeggen

En het kan me niet meer schelen hoeveel het me kost

Nu verklaar ik de oorlog aan het geluk

Nu maak ik deze stad met de grond gelijk

Terwijl mijn spieren schreeuwen, sta op

Ik ga iets geks doen

Ik zal deze dromen verbranden

Of de rust zal me doden

Of de rust zal me doden

De rust zal me doden

De rust zal me doden

De rust zal me doden

De rust zal me doden

De rust zal me doden

De rust zal me doden

De rust zal me doden

Kalmte is de deugd van de doden