Calma apparente - Voina

Ecco il mio odio da incorniciare

L’odio che ti vorrei dedicare

E adesso temo per i miei gesti

Gesti che tu da me non ti aspetti

Quelli che sento dentro bruciare

Li ho nascosti in cantina in un angolo speciale

Scendo e faccio finta che ho da fare

E li comincio a lucidare

Non devo essere triste

Non devo perdere la testa

Novembre si dimentica in fretta

Si dimentica in fretta

Non so se riuscirò a tenere la maschera del perdente

Tu la chiami felicità

Io calma apparente

Era proprio quello di cui ti parlavo

Quando ti dicevo il tetto sarebbe crollato

Credono in partenza nelle guerre perse

Che le bugie poi sono sempre le stesse

Questo è il futuro a noi sembrava forzato

Questo indignarsi solo tempo sprecato

Il cambiamento che abbiamo sperato

È stata una truffa, un colpo di stato

Non devo essere triste

Non devo perdere la testa

Novembre si dimentica in fretta

Si dimentica in fretta

Non so se riuscirò a tenere la maschera del perdente

Tu la chiami felicità

Io calma apparente

Oggi ho sparato in direzione del sole

Ho cercato di colpirlo al cuore

E ho capito che la distruzione

È una forma d’amore

Oggi ho sparato in direzione del sole

Ho cercato di colpirlo al cuore

E ho capito che la distruzione

È una forma d’amore

Non devo essere triste

Non devo perdere la testa

Novembre si dimentica in fretta

Si dimentica in fretta

Non so se riuscirò a tenere la maschera del perdente

Tu la chiami felicità

Io calma apparente

Oggi ho sparato in direzione del sole

Ho cercato di colpirlo al cuore

E ho capito che la distruzione

È una forma d’amore

Oggi ho sparato in direzione del sole

Ho cercato di colpirlo al cuore

E ho capito che la distruzione

È una forma d’amore

Hier is mijn haat tegen frame

De haat die ik aan jou wil opdragen

En nu vrees ik voor mijn daden

Gebaren die je niet van mij verwacht

Degenen die ik van binnen voel branden

Ik verborg ze in de kelder in een speciale hoek

Ik ga naar beneden en doe alsof ik het druk heb

En ik begin ze te poetsen

Ik hoef niet verdrietig te zijn

Ik mag mijn hoofd niet verliezen

November wordt snel vergeten

Je vergeet het snel

Ik weet niet of ik het verliezersmasker kan dragen

Je noemt het geluk

Ik lijk kalm

Het was precies waar ik het met je over had

Toen ik het je vertelde, zou het dak zijn ingestort

Ze geloven in het beginnen met verloren oorlogen

Dat de leugens altijd hetzelfde zijn

Dit is de toekomst leek ons ​​geforceerd

Deze verontwaardiging is gewoon verspilde tijd

De verandering waar we op hoopten

Het was oplichterij, een staatsgreep

Ik hoef niet verdrietig te zijn

Ik mag mijn hoofd niet verliezen

November wordt snel vergeten

Je vergeet het snel

Ik weet niet of ik het verliezersmasker kan dragen

Je noemt het geluk

Ik lijk kalm

Vandaag schoot ik in de richting van de zon

Ik probeerde hem in het hart te slaan

En ik begreep die vernietiging

Het is een vorm van liefde

Vandaag schoot ik in de richting van de zon

Ik probeerde hem in het hart te slaan

En ik begreep die vernietiging

Het is een vorm van liefde

Ik hoef niet verdrietig te zijn

Ik mag mijn hoofd niet verliezen

November wordt snel vergeten

Je vergeet het snel

Ik weet niet of ik het verliezersmasker kan dragen

Je noemt het geluk

Ik lijk kalm

Vandaag schoot ik in de richting van de zon

Ik probeerde hem in het hart te slaan

En ik begreep die vernietiging

Het is een vorm van liefde

Vandaag schoot ik in de richting van de zon

Ik probeerde hem in het hart te slaan

En ik begreep die vernietiging

Het is een vorm van liefde