Il funerale - Voina

Avrei voluto prenderti a pugni

Ma son rimasto fermo in fila con gli altri

Per distrarci si fumava

Perché scandiva il tempo

Perché il tempo colava

E sembravamo tutti così attenti a piangere

Per non sentirci diversi

Avrei voluto svegliarti ma non riuscivo a guardarti

Di tutto quel dolore non sapevo che farci

(Chissà cosa avrebbe pensato tuo padre)

Se mi fossi alzato, se avessi iniziato ad urlare

Se avessi detto

Finiscila (smettila di scherzare)

Vorrei parlarti ma non posso voltarmi

Pensarti ancora è da pazzi, dovrei guardare avanti

Ma non riesco a scordarmi i nostri vestiti orrendi

Le nostre idee, così confuse ma così splendenti

Ricordi

Le nostre giornate dorate, i nostri pomeriggi buttati, le nostre storie mancate

Ora

Dove sono andate?

Dovrei nascondere tutto dentro

Dovrei ripartire dall’ottimismo

Ma ti giuro che non c'è più dove l’ho messo

Ed ora che non ci sei più

Ti vedo ovunque

Ti vedo ovunque

Ed ora che non ci sei più

Ti vedo ovunque

Ti vedo ovunque

Così ho congelato quel momento e poi l’ho modificato per ricordare solo quello

che volevo

Ho tagliato tempi morti ci sono solo le urla, le bestemmie dette in silenzio

Ci guardo da fuori e sembriamo comete che vanno in direzioni opposte

Comete che hanno smesso di cercare risposte

Vorrei parlarti ma non posso voltarmi

Pensarti ancora è da pazzi, dovrei guardare avanti

Ma non riesco a scordarmi i nostri vestiti orrendi

Le nostre idee, così confuse ma così splendenti

Vorrei parlarti ma non posso voltarmi

Pensarti ancora è da pazzi, dovrei guardare avanti

Ma non riesco a scordarmi i nostri vestiti orrendi

Le nostre idee, così confuse ma così splendenti

Ed ora che non ci sei più

Ti vedo ovunque

Ti vedo ovunque

Ed ora che non ci sei più

Ti vedo ovunque

Ti vedo ovunque

Vorrei parlarti ma non posso voltarmi

Pensarti ancora è da pazzi, dovrei guardare avanti

Ik wilde je slaan

Maar ik bleef in de rij staan ​​met de anderen

We rookten om onszelf af te leiden

Omdat het de tijd markeerde

Omdat de tijd begon te dringen

En we leken allemaal zo attent op huilen

Niet om je anders te voelen

Ik wilde je wakker maken, maar ik kon je niet aankijken

Ik wist niet wat ik met al die pijn aan moest

(Wie weet wat je vader zou hebben gedacht)

Als ik opstond, als ik begon te schreeuwen

Als ik had gezegd

Stop ermee (stop met grappen maken)

Ik wil graag met je praten, maar ik kan me niet omdraaien

Weer aan je denken is gek, ik zou vooruit moeten kijken

Maar ik kan onze afschuwelijke kleren niet vergeten

Onze ideeën, zo verward maar zo helder

Herinneringen

Onze gouden dagen, onze verspilde middagen, onze gemiste verhalen

nutsvoorzieningen

Waar zijn ze heen gegaan?

Ik zou alles binnenin moeten verbergen

Ik zou moeten uitgaan van optimisme

Maar ik zweer dat het niet meer is waar ik het heb neergezet

En nu je weg bent

Ik zie je overal

Ik zie je overal

En nu je weg bent

Ik zie je overal

Ik zie je overal

Dus bevroor ik dat moment en paste het vervolgens aan om alleen dat te onthouden

dat ik wilde

Ik heb de downtime verminderd, er zijn alleen het geschreeuw, de godslasteringen die in stilte worden uitgesproken

Ik kijk naar ons van buitenaf en we zien eruit als kometen die in tegengestelde richtingen gaan

Kometen die zijn gestopt met zoeken naar antwoorden

Ik wil graag met je praten, maar ik kan me niet omdraaien

Weer aan je denken is gek, ik zou vooruit moeten kijken

Maar ik kan onze afschuwelijke kleren niet vergeten

Onze ideeën, zo verward maar zo helder

Ik wil graag met je praten, maar ik kan me niet omdraaien

Weer aan je denken is gek, ik zou vooruit moeten kijken

Maar ik kan onze afschuwelijke kleren niet vergeten

Onze ideeën, zo verward maar zo helder

En nu je weg bent

Ik zie je overal

Ik zie je overal

En nu je weg bent

Ik zie je overal

Ik zie je overal

Ik wil graag met je praten, maar ik kan me niet omdraaien

Weer aan je denken is gek, ik zou vooruit moeten kijken