Фронтовики - Витас

В центральном парке городском, который год подряд

Встречаются фронтовики у Вечного Огня.

Скупые слезы на глазах, пол-жизни нашей стоят,

Их имена уже в веках, — последние Герои!

Руку на сердце, голову вниз.

В Память Погибшим, спасавших нам Жизнь.

Руку на сердце, колено склоня, —

Вечная Память погибшим в боях!

Который год весня опять напомнит о Войне,

Минутой жизнь вдруг пролетит, в звенящей тишине.

И за минуту, что молчат, опять они в бою.

Чтоб жизнь свою опять отдать, за Родину Свою!

Руку на сердце, голову вниз.

В Память Погибшим, спасавших нам Жизнь.

Руку на сердце, колено склоня, —

Вечная Память погибшим в боях!

Вечная Память погибшим в боях…

Мой Дед вернулся той весной, пусть скажут: «Повезло!»

Как в песне тех Военных Лет — он всем смертям назло.

Кто до победы не дожил, — их помнит Мир Спасенный.

И в память им горит огонь, Победой освященный!

Руку на сердце, голову вниз.

В Память Погибшим, спасавших нам Жизнь.

Руку на сердце, колено склоня, —

Вечная Память погибшим в боях!

Вечная Память погибшим в боях…

In het centrale stadspark, welk jaar op rij

Frontsoldaten ontmoeten elkaar bij de Eeuwige Vlam.

Gemene tranen in de ogen, de helft van ons leven is de moeite waard,

Hun namen zijn al in de eeuwen - de laatste helden!

Hand op het hart, hoofd naar beneden.

Ter nagedachtenis aan de doden die ons leven hebben gered.

Hand op hart, knie buigen, -

Eeuwige herinnering aan degenen die stierven in de strijd!

Welk jaar de lente weer zal herinneren aan de oorlog,

In een minuut vliegt het leven plotseling voorbij, in rinkelende stilte.

En voor een minuut dat ze stil zijn, zijn ze opnieuw in de strijd.

Om je leven weer te geven, voor je Vaderland!

Hand op het hart, hoofd naar beneden.

Ter nagedachtenis aan de doden die ons leven hebben gered.

Hand op hart, knie buigen, -

Eeuwige herinnering aan degenen die stierven in de strijd!

Eeuwige herinnering aan hen die stierven in veldslagen...

Mijn grootvader keerde dat voorjaar terug, laat ze zeggen: "Gelukkig!"

Zoals in het lied van die oorlogsjaren - hij is ondanks alle doden.

Degenen die niet hebben geleefd om de overwinning te zien, de geredde wereld herinnert zich hen.

En een vuur brandt in hun geheugen, ingewijd door Victory!

Hand op het hart, hoofd naar beneden.

Ter nagedachtenis aan de doden die ons leven hebben gered.

Hand op hart, knie buigen, -

Eeuwige herinnering aan degenen die stierven in de strijd!

Eeuwige herinnering aan hen die stierven in veldslagen...