Réquiem - Vega

En attendant mon heure de gloire

Je pense à tous les grands

Disparus brusquement

Le corps plongé dans ma baignoire

J’espère alors une étincelle

Parfois penché sur ma guitare

Je m’imagine au ciel

En héros post-mortem

Mon nom gravé dans les mémoires

En légende immortelle

J’entends le son de ma voix qui résonne

Mes cendres un jour porteront ma couronne

Je pourrais accélérer l’histoire

Me sectionner les veines

Me jeter dans la Seine

Mais avant de lever les voiles

Je dois écrire mon requiem

Une belle chanson au texte noir

Matraquée sur les ondes

Je veux que les gens se morfondent

Qu’une génération en émoi

M’adopte comme emblème

J’entends le son de ma voix qui résonne

(Comme un écho abandonné)

Mes cendres un jour porteront ma couronne

(Au panthéon des naufragés)

Wachten op mijn uur van glorie

Ik denk aan alle groten

Plotseling verdwenen

Lichaam in mijn badkuip

Ik hoop op een vonk

Soms leunend over mijn gitaar

Ik waan me in de hemel

Als een postmortale held

Mijn naam gegraveerd in de herinneringen

In onsterfelijke legende

Ik hoor het geluid van mijn stem echoën

Op een dag zal mijn as mijn kroon dragen

Ik zou het verhaal kunnen versnellen

Snijd mijn aderen door

Gooi me in de Seine

Maar voordat de zeilen worden gehesen

Ik moet mijn requiem schrijven

Een prachtig nummer met zwarte tekst

Geknuppeld op de ether

Ik wil dat mensen mopperen

Dat een generatie in beroering

Adopteer mij als een embleem

Ik hoor het geluid van mijn stem echoën

(Als een verlaten echo)

Op een dag zal mijn as mijn kroon dragen

(Naar het schipbreukelingenpantheon)